A Study in Scarlet — Page 7

"แต่คุณบอกว่าเขาไม่ใช่นักศึกษาแพทย์?"

"And yet you say he is not a medical student?"

"ไม่ใช่หรอก พระเจ้าเท่านั้นที่รู้ว่าเขาเรียนอะไรอยู่ แต่เราก็มาถึงแล้ว และคุณต้องสร้างความประทับใจของคุณเองเกี่ยวกับเขา"

"No. Heaven knows what the objects of his studies are. But here we are, and you must form your own impressions about him."

ขณะที่เขาพูด เราก็เลี้ยวเข้าซอยแคบๆ และผ่านประตูข้างเล็กๆ ซึ่งเปิดเข้าสู่ปีกหนึ่งของโรงพยาบาลขนาดใหญ่

As he spoke, we turned down a narrow lane and passed through a small side-door, which opened into a wing of the great hospital.

สถานที่นี้คุ้นเคยสำหรับฉัน และฉันไม่ต้องการการนำทางใดๆ ขณะที่เราเดินขึ้นบันไดหินที่ดูเยือกเย็นและเดินลงทางเดินยาวที่มีทิวทัศน์ของกำแพงทาสีขาวและประตูสีน้ำตาลอ่อน

It was familiar ground to me, and I needed no guiding as we ascended the bleak stone staircase and made our way down the long corridor with its vista of whitewashed wall and dun-coloured doors.

ใกล้กับปลายสุดอีกด้านหนึ่ง มีทางเดินโค้งต่ำแยกออกจากทางเดินนั้นและนำไปสู่ห้องปฏิบัติการเคมี

Near the further end a low arched passage branched away from it and led to the chemical laboratory.

ห้องนี้เป็นห้องสูงโปร่ง บุและเต็มไปด้วยขวดนับไม่ถ้วน

This was a lofty chamber, lined and littered with countless bottles.

โต๊ะกว้างและต่ำกระจัดกระจายอยู่ทั่วไป เต็มไปด้วยหลอดกลั่น หลอดทดลอง และตะเกียงบุนเซนเล็กๆ พร้อมเปลวไฟสีน้ำเงินที่กะพริบระยิบระยับ

Broad, low tables were scattered about, which bristled with retorts, test-tubes, and little Bunsen lamps, with their blue flickering flames.

มีนักศึกษาเพียงคนเดียวในห้อง ซึ่งกำลังก้มอยู่เหนือโต๊ะที่อยู่ไกลออกไป จดจ่ออยู่กับงานของเขา

There was only one student in the room, who was bending over a distant table absorbed in his work.

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของเรา เขาก็เหลียวมองและกระโดดลุกขึ้นพร้อมกับเสียงร้องด้วยความยินดี

At the sound of our steps he glanced round and sprang to his feet with a cry of pleasure.

"ฉันพบมันแล้ว! ฉันพบมันแล้ว" เขาตะโกนบอกเพื่อนร่วมทางของฉัน วิ่งเข้ามาหาเราพร้อมกับหลอดทดลองในมือ

"I've found it! I've found it," he shouted to my companion, running towards us with a test-tube in his hand.

"ฉันพบรีเอเจนต์ที่ตกตะกอนด้วยฮีโมโกลบิน และไม่มีอะไรอื่นอีกแล้ว"

"I have found a re-agent which is precipitated by hæmoglobin, and by nothing else."

หากเขาค้นพบเหมืองทองคำ ความปีติยินดีที่ยิ่งใหญ่กว่านี้ก็ไม่อาจปรากฏบนใบหน้าของเขาได้

Had he discovered a gold mine, greater delight could not have shone upon his features.

"ดร.วัตสัน คุณเชอร์ล็อก โฮล์มส์" สแตมฟอร์ดกล่าวแนะนำพวกเรา

"Dr. Watson, Mr. Sherlock Holmes," said Stamford, introducing us.

"สบายดีไหม?"

"How are you?"