Bleak House — Page 4

ไม่แปลกเลยที่ห้องพิจารณาคดีจะมืดสลัว มีเทียนไขที่กำลังละลายหายไปทีละเล่ม

Well may the court be dim, with wasting candles here and there;

ไม่แปลกเลยที่หมอกจะลอยหนักอึ้งอยู่ภายใน ราวกับว่ามันจะไม่มีวันจางหายไปได้

well may the fog hang heavy in it, as if it would never get out;

ไม่แปลกเลยที่กระจกสีจะซีดจางและไม่ยอมให้แสงอาทิตย์ส่องเข้ามาในห้องนี้

well may the stained-glass windows lose their colour and admit no light of day into the place;

ไม่แปลกเลยที่คนนอกจากท้องถนนซึ่งแอบมองเข้ามาทางกระจกบานประตู จะถูกขัดขวางไม่ให้เข้ามาด้วยบรรยากาศที่ดูมืดหม่นน่าหวาดหวั่น

well may the uninitiated from the streets, who peep in through the glass panes in the door, be deterred from entrance by its owlish aspect

และด้วยเสียงพูดที่ยืดยาวเนิบนาบ สะท้อนขึ้นไปถึงเพดานจากแท่นที่นั่งหุ้มนวมนุ่ม ซึ่งเป็นที่นั่งของลอร์ดชานเซลเลอร์ผู้ทรงเกียรติ

and by the drawl, languidly echoing to the roof from the padded dais where the Lord High Chancellor

ท่านจ้องมองไปยังโคมไฟที่ไม่มีแสงสว่าง และบรรดาวิกผมของผู้ช่วยต่างๆ ก็ปักหลักอยู่กลางม่านหมอกหนาทึบ

looks into the lantern that has no light in it and where the attendant wigs are all stuck in a fog-bank!

นี่คือศาลฎีกาแห่งยุติธรรม ซึ่งทำให้บ้านเรือนพังทลายและที่ดินเสื่อมโทรมในทุกมณฑลของแผ่นดิน

This is the Court of Chancery, which has its decaying houses and its blighted lands in every shire,

ซึ่งมีคนวิกลจริตที่ถูกทำลายชีวิตอยู่ในทุกสถานบำบัด และมีคนตายอยู่ในทุกสุสาน

which has its worn-out lunatic in every madhouse and its dead in every churchyard,

ซึ่งมีโจทก์ที่ถูกทำลายจนหมดตัว สวมรองเท้าโกร่งและเสื้อผ้าขาดรุ่ย ต้องขอยืมและขอทานไปทั่วทุกคนที่รู้จัก

which has its ruined suitor with his slipshod heels and threadbare dress borrowing and begging through the round of every man's acquaintance,

ซึ่งมอบอาวุธอันอุดมสมบูรณ์ให้แก่อำนาจเงินตราในการบั่นทอนและทำลายความยุติธรรม

which gives to monied might the means abundantly of wearying out the right,

ซึ่งบั่นทอนทรัพย์สิน ความอดทน ความกล้าหาญ และความหวัง อีกทั้งบดขยี้สติปัญญาและทำลายหัวใจ

which so exhausts finances, patience, courage, hope, so overthrows the brain and breaks the heart,

จนไม่มีชายผู้มีเกียรติคนใดในบรรดาผู้ประกอบวิชาชีพในศาลนี้ ที่จะไม่เตือน หรือที่ไม่เคยเตือนบ่อยครั้งว่า

that there is not an honourable man among its practitioners who would not give—who does not often give—the warning,

"จงยอมรับความอยุติธรรมใดๆ ที่กระทำต่อท่าน ดีกว่าที่จะมาที่นี่!"

"Suffer any wrong that can be done you rather than come here!