History of the Decline and Fall of the Roman Empire — Volume 1 — Page 9

ความยิ่งใหญ่ของงานเขียนของกิบบอนนั้นอยู่ที่สถาปัตยกรรมแบบกอธิคอันสูงส่งนี้

It is in this sublime Gothic architecture of his work,

ซึ่งมีขอบเขตอันไร้ขีดจำกัด ความหลากหลายอันอนันต์ และความงดงามอย่างฉูดฉาดของแต่ละส่วนที่ดูขัดแย้งกันในแวบแรก

in which the boundless range, the infinite variety, the, at first sight, incongruous gorgeousness of the separate parts,

ทว่าทุกส่วนล้วนอยู่ภายใต้แนวคิดหลักและแนวคิดที่โดดเด่นเพียงหนึ่งเดียว

nevertheless are all subordinate to one main and predominant idea,

ทำให้กิบบอนเป็นผู้ที่ไม่มีใครเทียบได้

that Gibbon is unrivalled.

เราไม่อาจไม่ชื่นชมวิธีที่เขารวบรวมวัสดุของเขาและจัดเรียงข้อเท็จจริงเป็นกลุ่มต่อเนื่องกัน

We cannot but admire the manner in which he masses his materials, and arranges his facts in successive groups,

ไม่ใช่ตามลำดับเวลา แต่ตามความเชื่อมโยงทางศีลธรรมหรือการเมือง

not according to chronological order, but to their moral or political connection;

ความชัดเจนที่เขาใช้ในการแบ่งช่วงเวลาของการเสื่อมถอยที่ค่อยๆ เพิ่มขึ้น

the distinctness with which he marks his periods of gradually increasing decay;

และทักษะที่เขาแสดงให้เห็นถึงแนวโน้มร่วมกันของนวัตกรรมทางศาสนาหรือทางแพ่งที่ช้าหรือรวดเร็วกว่า แม้จะดำเนินไปบนเส้นขนานของประวัติศาสตร์ที่แยกจากกัน

and the skill with which, though advancing on separate parallels of history, he shows the common tendency of the slower or more rapid religious or civil innovations.

ไม่ว่าหลักการในการประพันธ์เหล่านี้จะต้องการความใส่ใจมากกว่าปกติจากผู้อ่านเพียงใด

However these principles of composition may demand more than ordinary attention on the part of the reader,

มีเพียงหลักการเหล่านี้เท่านั้นที่สามารถประทับไว้ในความทรงจำถึงเส้นทางที่แท้จริงและความสำคัญเชิงเปรียบเทียบของเหตุการณ์ต่างๆ

they can alone impress upon the memory the real course, and the relative importance of the events.

ใครก็ตามที่ต้องการประเมินความเหนือกว่าของการจัดลำดับอันชัดเจนของกิบบอนอย่างยุติธรรม

Whoever would justly appreciate the superiority of Gibbon's lucid arrangement,

ควรลองฝ่าฟันผ่านพงศาวดารที่เป็นระเบียบแต่น่าเบื่อของทิลเลอมงต์

should attempt to make his way through the regular but wearisome annals of Tillemont,

หรือแม้แต่ผ่านเล่มที่หนาน้อยกว่าของเลอ โบ

or even the less ponderous volumes of Le Beau.