Jane Eyre: An Autobiography — Page 3

สิ่งเหล่านั้นคือเรื่องราวที่กล่าวถึงแหล่งอาศัยของนกทะเล

They were those which treat of the haunts of sea-fowl;

เกี่ยวกับ "โขดหินและแหลมที่โดดเดี่ยว" ซึ่งมีเพียงนกเหล่านั้นที่อาศัยอยู่

of "the solitary rocks and promontories" by them only inhabited;

เกี่ยวกับชายฝั่งของนอร์เวย์ที่เต็มไปด้วยเกาะแก่งตั้งแต่ปลายสุดทางใต้ คือ ลินเดเนส หรือเนซ จนถึงนอร์ทเคป

of the coast of Norway, studded with isles from its southern extremity, the Lindeness, or Naze, to the North Cape—

"ที่ซึ่งมหาสมุทรเหนือหมุนวนเป็นห้วงใหญ่ เดือดพล่านรอบเกาะเปลือยเปล่าอันเศร้าสร้อย

"Where the Northern Ocean, in vast whirls, Boils round the naked, melancholy isles

ของธูเลอันไกลโพ้น และคลื่นมหาสมุทรแอตแลนติกซัดเข้าสู่หมู่เกาะเฮบริดีสอันพายุโหม"

Of farthest Thule; and the Atlantic surge Pours in among the stormy Hebrides."

และฉันก็ไม่อาจมองข้ามการพาดพิงถึงชายฝั่งอันหนาวเหน็บของแลปแลนด์ ไซบีเรีย สปิตส์เบอร์เกน โนวาเซมเบลีย ไอซ์แลนด์ กรีนแลนด์

Nor could I pass unnoticed the suggestion of the bleak shores of Lapland, Siberia, Spitzbergen, Nova Zembla, Iceland, Greenland,

พร้อมกับ "ความกว้างใหญ่ของเขตอาร์กติก และดินแดนอันรกร้างว้างเหว่าเหล่านั้น

with "the vast sweep of the Arctic Zone, and those forlorn regions of dreary space,—

ซึ่งเป็นแหล่งสะสมของน้ำแข็งและหิมะ ที่ซึ่งทุ่งน้ำแข็งอันแน่นหนา สั่งสมมาจากฤดูหนาวนับร้อยปี

that reservoir of frost and snow, where firm fields of ice, the accumulation of centuries of winters,

ทอดตัวสูงตระหง่านดั่งเทือกเขาแอลป์ ล้อมรอบขั้วโลก และรวบรวมความหนาวเย็นสุดขีดอย่างทวีคูณ"

glazed in Alpine heights above heights, surround the pole, and concentre the multiplied rigours of extreme cold."

ต่อดินแดนสีขาวดั่งความตายเหล่านี้ ฉันได้สร้างจินตภาพขึ้นในใจของตนเอง

Of these death-white realms I formed an idea of my own:

มัวหม่นเหมือนดังความคิดที่เข้าใจได้เพียงครึ่งเดียวซึ่งลอยวนเวียนอยู่ในความคิดของเด็กๆ แต่กลับสร้างความประทับใจอย่างแปลกประหลาด

shadowy, like all the half-comprehended notions that float dim through children's brains, but strangely impressive.

ถ้อยคำในหน้าบทนำเหล่านั้นเชื่อมโยงตัวเองเข้ากับภาพประกอบที่ตามมา

The words in these introductory pages connected themselves with the succeeding vignettes,

และทำให้โขดหินที่ตั้งโดดเดี่ยวอยู่กลางทะเลคลื่นและละอองฝอยมีความหมายขึ้นมา

and gave significance to the rock standing up alone in a sea of billow and spray;

ให้ความหมายแก่เรือที่แตกสลายซัดเข้าเกยตื้นบนชายฝั่งที่รกร้าง

to the broken boat stranded on a desolate coast;

และให้ความหมายแก่ดวงจันทร์อันเย็นชาและน่าสะพรึงกลัว ที่ส่องแสงผ่านม่านเมฆมายังซากเรืออับปางที่กำลังจมลง

to the cold and ghastly moon glancing through bars of cloud at a wreck just sinking.

ฉันไม่อาจบอกได้ว่าความรู้สึกใดที่วนเวียนอยู่กับสุสานอันเงียบสงัดแห่งนั้น

I cannot tell what sentiment haunted the quite solitary churchyard,

พร้อมกับแผ่นหินจารึกที่ประดับอยู่ ประตูรั้ว ต้นไม้สองต้น ขอบฟ้าต่ำ

with its inscribed headstone; its gate, its two trees, its low horizon,

ที่ถูกโอบล้อมด้วยกำแพงพังทลาย และเสี้ยวพระจันทร์ที่เพิ่งโผล่ขึ้นมา เป็นสักขีพยานแห่งยามสายัณห์

girdled by a broken wall, and its newly-risen crescent, attesting the hour of eventide.