The Adventures of Ferdinand Count Fathom — Complete — Page 9

ในเรื่องที่สองนี้ เราได้เห็นสมอลเล็ตต์เริ่มเข้าใจการใช้เหตุการณ์เพื่อแสดงให้เห็นพัฒนาการของตัวละครที่สอดคล้องกัน

In the second of these, we saw Smollett beginning to understand the use of incident to indicate consistent development of character.

ในเรื่อง Count Fathom ดูเหมือนว่าเขาเข้าใจหลักการทางศิลปะนี้อย่างถ่องแท้ แม้ว่าเขายังไม่ได้เรียนรู้ที่จะนำมันไปใช้ได้อย่างประสบความสำเร็จ

In Count Fathom, he seems fully to understand this principle of art, though he has not learned to apply it successfully.

ดังนั้น แม้จะมีแนวคิดที่ยอดเยี่ยม Fathom ก็ยังดูไม่สมจริงอย่างที่ข้าพเจ้าได้กล่าวไว้

And so, in spite of an excellent conception, Fathom, as I have said, is unreal.

หลังจากความชั่วร้ายทั้งหมดของเขา ซึ่งเขากระทำโดยไม่มีความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่ชัดเจนใดๆ มันเป็นเรื่องที่เชื่อไม่ได้ว่าเขาจะสำนึกผิดในอาชญากรรมของตนอย่างจริงจัง

After all his villainies, which he perpetrates without any apparent qualms of conscience, it is incredible that he should honestly repent of his crimes.

เราค่อนข้างโน้มเอียงที่จะสงสัยเมื่ออ่านว่า 'ความชั่วและความทะเยอทะยานของเขานั้นถูกกดทับภายในตัวเขาโดยสิ้นเชิงแล้ว' แม้จะมีคำพยานในภายหลังของ Matthew Bramble ผู้ทรงเกียรติในเรื่อง Humphry Clinker ที่ขัดแย้งกัน

We are much inclined to doubt when we read that "his vice and ambition was now quite mortified within him," the subsequent testimony of Matthew Bramble, Esq., in Humphry Clinker, to the contrary, notwithstanding.

กระนั้น Fathom จนถึงจุดนี้ก็ถูกวาดภาพอย่างสอดคล้องกัน และถูกวาดขึ้นเพื่อจุดประสงค์หนึ่ง นั่นคือเพื่อแสดงให้เห็นว่าความชั่วร้ายที่เย็นชา แม้จะประสบความสำเร็จในช่วงหนึ่ง ก็จะต้องพบกับความล้มเหลวในที่สุด

Yet Fathom up to this point is consistently drawn, and drawn for a purpose:—to show that cold-blooded roguery, though successful for a while, will come to grief in the end.

เพื่อเพิ่มผลกระทบของคนเลวของเขา สมอลเล็ตต์ได้พัฒนาตัวละคร Count de Melvil ผู้มีคุณธรรมควบคู่ไปด้วย

To heighten the effect of his scoundrel, Smollett develops parallel with him the virtuous Count de Melvil.

แผนการของผู้ประพันธ์ที่ใช้ตัวละครหนึ่งเป็นเงาสะท้อนของอีกตัวละครหนึ่ง แม้จะไม่โดดเด่นในด้านความคิดริเริ่ม แต่ก็แสดงให้เห็นถึงความก้าวหน้าอย่างชัดเจนในทฤษฎีของเทคนิคการสร้างสรรค์

The author's scheme of thus using one character as the foil of another, though not conspicuous for its originality, shows a decided advance in the theory of constructive technique.

เพียงแต่อย่างที่ข้าพเจ้าได้กล่าวไว้ การดำเนินการของสมอลเล็ตต์นั้นยังบกพร่องอยู่ในขณะนี้

Only, as I have said, Smollett's execution is now defective.

'แต่' คนหนึ่งจะถามขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติว่า 'ถ้า Fathom ขาดความสนุกสนานและความคึกคักที่ไม่น้อยครั้งกระตุ้นความรู้สึกของนวนิยายก่อนหน้าของสมอลเล็ตต์ ถ้าตัวละครของมันแม้จะถูกคิดขึ้นมาอย่างดี แต่ก็แทบไม่ค่อยแปลกประหลาดอย่างน่าขบขัน และไม่เคยมีชีวิตชีวาอย่างแท้จริง อะไรทำให้หนังสือเล่มนี้น่าสนใจ?

"But," one will naturally ask, "if Fathom lacks the amusing, and not infrequently stimulating, hurly-burly of Smollett's former novels; if its characters, though well-conceived, are seldom divertingly fantastic and never thoroughly animate; what makes the book interesting?