The call of the wild — Page 1

When John Thornton froze his feet in the previous December his partners had made him comfortable and left him to get well, going on themselves up the river to get out a raft of saw-logs for Dawson.

เมื่อจอห์น ธอร์นตันเท้าแข็งแกร่งด้วยความหนาวเย็นในเดือนธันวาคมที่ผ่านมา เพื่อนร่วมงานของเขาได้จัดการให้เขาสุขสบายและปล่อยให้เขาพักฟื้น แล้วพากันล่องขึ้นไปตามแม่น้ำเพื่อนำแพซุงมาให้ดอว์สัน

He was still limping slightly at the time he rescued Buck, but with the continued warm weather even the slight limp left him.

เขายังคงเดินกะเผลกเล็กน้อยในช่วงเวลาที่เขาช่วยบัค แต่ด้วยสภาพอากาศที่อบอุ่นต่อเนื่องแม้แต่อาการกะเผลกเพียงเล็กน้อยก็หายไปจากเขา

And here, lying by the river bank through the long spring days, watching the running water, listening lazily to the songs of birds and the hum of nature, Buck slowly won back his strength.

และที่นี่ นอนพักอยู่ริมฝั่งแม่น้ำตลอดวันอันยาวนานของฤดูใบไม้ผลิ จ้องมองสายน้ำที่ไหลผ่าน ฟังเสียงร้องของนกและเสียงอึมครึมของธรรมชาติอย่างเกียจคร้าน บัคค่อยๆ ฟื้นความแข็งแกร่งกลับคืนมา

A rest comes very good after one has travelled three thousand miles, and it must be confessed that Buck waxed lazy as his wounds healed, his muscles swelled out, and the flesh came back to cover his bones.

การพักผ่อนนั้นดีมากหลังจากที่ใครคนหนึ่งได้เดินทางไปสามพันไมล์ และต้องยอมรับว่าบัคกลายเป็นคนเกียจคร้านขณะที่บาดแผลของเขาหาย กล้ามเนื้อของเขาบวมออก และเนื้อหนังก็กลับมาปกคลุมกระดูกของเขา

For that matter, they were all loafing,—Buck, John Thornton, and Skeet and Nig,—waiting for the raft to come that was to carry them down to Dawson.

ในความเป็นจริง พวกเขาทุกคนต่างก็เกียจคร้าน ไม่ว่าจะเป็นบัค จอห์น ธอร์นตัน สกีต และนิก ต่างรอคอยแพที่จะมาพาพวกเขาล่องลงไปยังดอว์สัน

Skeet was a little Irish setter who early made friends with Buck, who, in a dying condition, was unable to resent her first advances.

สกีตเป็นสุนัขเซตเตอร์ไอริชตัวเล็กที่รีบทำความรู้จักกับบักในช่วงแรก ซึ่งบัคในสภาพที่ใกล้จะตายนั้นไม่สามารถต้านทานการเข้าหาครั้งแรกของเธอได้

She had the doctor trait which some dogs possess; and as a mother cat washes her kittens, so she washed and cleansed Buck's wounds.

เธอมีนิสัยเหมือนหมอซึ่งสุนัขบางตัวมี และเช่นเดียวกับแม่แมวที่ชำระร่างกายลูกน้อยของมัน เธอก็ชำระและทำความสะอาดบาดแผลของบัค

Regularly, each morning after he had finished his breakfast, she performed her self-appointed task, till he came to look for her ministrations as much as he did for Thornton's.

อย่างสม่ำเสมอ ทุกเช้าหลังจากที่เขากินอาหารเช้าเสร็จ เธอก็ทำหน้าที่ที่เธอกำหนดให้ตัวเอง จนกระทั่งเขาเริ่มรอคอยการดูแลของเธอมากพอๆ กับที่เขารอคอยการดูแลของธอร์นตัน