The Confessions of St. Augustine — Page 9

แม้กระนั้น ข้าพเจ้าก็มีความเป็นอยู่และชีวิต และ (เมื่อสิ้นสุดวัยทารกของข้าพเจ้า) ข้าพเจ้าสามารถแสวงหาสัญญาณเพื่อแจ้งให้ผู้อื่นรู้ถึงความรู้สึกของข้าพเจ้าได้

Even then I had being and life, and (at my infancy's close) I could seek for signs whereby to make known to others my sensations.

สิ่งมีชีวิตเช่นนั้นจะมาจากที่ใดได้ หากไม่ใช่จากพระองค์ พระเจ้า?

Whence could such a being be, save from Thee, Lord?

จะมีใครสร้างตัวเองได้หรือ? หรือจะมีแหล่งอื่นใดที่หลั่งไหลแก่นสารและชีวิตมาสู่เราได้ นอกจากจากพระองค์ โอ้พระเจ้า ผู้ซึ่งแก่นสารและชีวิตเป็นหนึ่งเดียว?

Shall any be his own artificer? or can there elsewhere be derived any vein, which may stream essence and life into us, save from thee, O Lord, in whom essence and life are one?

เพราะพระองค์เองทรงเป็นแก่นสารและชีวิตสูงสุด

for Thou Thyself art supremely Essence and Life.

เพราะพระองค์ทรงสูงสุด และไม่ทรงเปลี่ยนแปลง และวันนี้ก็มิได้สิ้นสุดในพระองค์ แต่กระนั้นก็สิ้นสุดในพระองค์ เพราะสรรพสิ่งเหล่านั้นล้วนอยู่ในพระองค์

For Thou art most high, and art not changed, neither in Thee doth to-day come to a close; yet in Thee doth it come to a close; because all such things also are in Thee.

เพราะสรรพสิ่งคงไม่มีทางสลายไปได้ หากพระองค์มิได้ทรงค้ำจุนไว้

For they had no way to pass away, unless Thou upheldest them.

และเนื่องจากปีของพระองค์ไม่เคยสิ้นสุด ปีของพระองค์จึงเป็นวันเดียว

And since Thy years fail not, Thy years are one to-day.

ปีมากมายของเราและของบรรพบุรุษของเราได้ไหลผ่านไปใน 'วันนี้' ของพระองค์ และได้รับการวัดและรูปแบบของความเป็นอยู่ที่พวกเขามีจากวันนั้น

How many of ours and our fathers' years have flowed away through Thy "to-day," and from it received the measure and the mould of such being as they had;

และยังจะมีปีอื่น ๆ ที่ไหลผ่านไปอีก และรับเอารูปแบบแห่งระดับความเป็นอยู่ของพวกเขาด้วย

and still others shall flow away, and so receive the mould of their degree of being.

แต่พระองค์ยังคงเหมือนเดิม และสรรพสิ่งของวันพรุ่งนี้ สิ่งที่อยู่เลยไปกว่านั้น สรรพสิ่งของเมื่อวาน และสิ่งที่อยู่หลังนั้น พระองค์ได้ทรงกระทำไว้แล้วในวันนี้

But Thou art still the same, and all things of tomorrow, and all beyond, and all of yesterday, and all behind it, Thou hast done to-day.

จะมีความหมายอะไรแก่ข้าพเจ้า แม้จะมีผู้ใดไม่เข้าใจสิ่งนี้?

What is it to me, though any comprehend not this?

ให้เขาชื่นชมยินดีและกล่าวว่า สิ่งนี้คืออะไร?

Let him also rejoice and say, What thing is this?

ให้เขาชื่นชมยินดีแม้เพียงเท่านี้ และพอใจที่จะค้นพบพระองค์ด้วยการไม่ค้นพบ มากกว่าที่จะไม่ค้นพบพระองค์ด้วยการค้นพบ

Let him rejoice even thus! and be content rather by not discovering to discover Thee, than by discovering not to discover Thee.