The Social Cancer: A Complete English Version of Noli Me Tangere — Page 9

ข้อความนี้เขียนขึ้นในปี ค.ศ. 1680 และนักบวชโดมินิกันผู้คัดลอกบันทึกนี้ในปี ค.ศ. 1906 ได้เพิ่มหมายเหตุที่ให้ความกระจ่างอย่างมาก

This in 1680: the Dominican transcriber of the record in 1906 has added a very illuminating note,

โดยเปิดเผยให้เห็นถึงความไม่เปลี่ยนแปลงของระบบ และแสดงให้เห็นว่าผู้ปกครองมีลักษณะนิสัยแบบราชวงศ์บูร์บงในระดับสูงสุด นั่นคือ ไม่เรียนรู้สิ่งใดและไม่ลืมสิ่งใดเลย

revealing the immutability of the system and showing that the rulers possessed in a superlative degree the Bourbonesque trait of learning nothing and forgetting nothing:

"แม้แต่ในช่วงที่ข้าพเจ้าเป็นมิชชันนารีแก่พวกนอกศาสนาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1882 ถึง 1892 ข้าพเจ้าก็ยังมีโอกาสสังเกตนโยบายดังกล่าว

"Even when I was a missionary to the heathens from 1882 to 1892, I had occasion to observe the said policy,

เพื่อแจ้งให้หัวหน้าป้อมปราการทราบถึงมาตรการที่เขาควรดำเนินการ และทำทีแสดงท่าทีเท็จอีกด้านหนึ่ง เพื่อไม่ให้มีอิทธิพลต่อป้อมปราการ"

to inform the chief of the fortress of the measures that he ought to take, and to make a false show on the other side so that it might have no influence on the fortress."

ดังนั้น ระบบนี้จึงปรากฏชัดเจนว่าเป็นระบบที่สร้างและดำรงอยู่ด้วยการหลอกลวงและกำลัง ซึ่งโดยธรรมชาติแล้วจะดำรงอยู่ได้เพียงตราบเท่าที่การหลอกลวงยังดำเนินต่อไปได้ และกำลังปราบปรามยังคงมีความเข้มแข็งเพียงพอ

Thus it stands out in bold relief as a system built up and maintained by fraud and force, bound in the course of nature to last only as long as the deception could be carried on and the repressive force kept up to sufficient strength.

การดำรงอยู่ของระบบนี้ต้องการให้ส่วนต่าง ๆ ถูกแยกออกจากกัน เพื่อไม่ให้เกิดความเข้าใจร่วมกันและความร่วมมือระหว่างกัน

Its maintenance required that the different sections be isolated from each other so that there could be no growth toward a common understanding and cooeperation,

และความถาวรของระบบขึ้นอยู่กับการทำให้ประชาชนอยู่ในความโง่เขลาและพึงพอใจกับชะตากรรมของตน ถูกควบคุมอย่างเข้มงวดด้วยความกลัวทางศาสนาและการเมือง

and its permanence depended upon keeping the people ignorant and contented with their lot, held under strict control by religious and political fear.

กระนั้น ระบบนี้ก็ถือเป็นการพัฒนาที่ยิ่งใหญ่เหนือกว่าวิถีชีวิตเดิมของพวกเขา และสภาพความเป็นอยู่ของพวกเขาก็ดีขึ้นเมื่อพวกเขาเติบโตขึ้นมาภายใต้ระบบเช่นนี้

Yet it was a vast improvement over their old mode of life and their condition was bettered as they grew up to such a system.