A Tale of Two Cities — Page 8

And it was such vapouring all about his ears, like a troublesome confusion of blood in his own head, added to a latent uneasiness in his mind, which had already made Charles Darnay restless, and which still kept him so.

และมันก็เป็นเพียงการพูดคุยอันว่างเปล่าที่ก้องอยู่รอบหูของเขา ดุจดังความสับสนอลหม่านของโลหิตในศีรษะของตัวเขาเอง ซึ่งเพิ่มพูนขึ้นจากความกระวนกระวายใจที่ซุ่มซ่อนอยู่ในจิตใจ อันได้ทำให้ชาร์ลส์ ดาร์เนย์ รู้สึกกระสับกระส่ายมาแล้วก่อนหน้านี้ และยังคงทำให้เขาเป็นเช่นนั้นอยู่

Among the talkers, was Stryver, of the King's Bench Bar, far on his way to state promotion, and, therefore, loud on the theme: broaching to Monseigneur, his devices for blowing the people up and exterminating them from the face of the earth, and doing without them: and for accomplishing many similar objects akin in their nature to the abolition of eagles by sprinkling salt on the tails of the race.

ในหมู่ผู้ที่กำลังพูดคุยกันนั้น มีสตรายเวอร์ แห่งคิงส์เบนช์บาร์ ผู้กำลังก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็วบนเส้นทางแห่งการเลื่อนตำแหน่งในราชการ และด้วยเหตุนี้จึงพูดดังอยู่กับหัวข้อนั้น โดยเสนอต่อมองเซนเยอร์ถึงแผนการของเขาในการกำจัดผู้คนและขจัดพวกเขาให้สิ้นซากจากหน้าแผ่นดิน และทำทุกอย่างโดยไม่ต้องพึ่งพาพวกเขา รวมถึงการบรรลุวัตถุประสงค์อันคล้ายคลึงกันอีกมากมาย ซึ่งมีลักษณะเดียวกันกับการกำจัดนกอินทรีโดยการโรยเกลือที่หางของมัน

Him, Darnay heard with a particular feeling of objection; and Darnay stood divided between going away that he might hear no more, and remaining to interpose his word, when the thing that was to be, went on to shape itself out.

ดาร์เนย์ได้ยินคำพูดของเขาด้วยความรู้สึกคัดค้านเป็นพิเศษ และดาร์เนย์ยืนลังเลอยู่ระหว่างการจากไปเพื่อไม่ต้องฟังอีกต่อไป กับการอยู่ต่อเพื่อสอดแทรกความเห็นของตนเอง เมื่อสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นนั้นก็ได้เริ่มก่อรูปก่อร่างขึ้นมา

The House approached Mr. Lorry, and laying a soiled and unopened letter before him, asked if he had yet discovered any traces of the person to whom it was addressed?

ธนาคารได้เข้าไปหามิสเตอร์ลอร์รี และวางจดหมายที่เปื้อนและยังไม่ได้เปิดอ่านไว้ต่อหน้าเขา แล้วถามว่าเขาได้พบร่องรอยใดๆ ของบุคคลผู้ซึ่งจดหมายนั้นถูกส่งถึงแล้วหรือยัง

The House laid the letter down so close to Darnay that he saw the direction--the more quickly because it was his own right name.

ธนาคารวางจดหมายลงใกล้กับดาร์เนย์มากจนเขามองเห็นที่อยู่บนซองได้ และยิ่งมองเห็นได้เร็วยิ่งขึ้นเพราะนั่นคือชื่อจริงของเขาเอง

The address, turned into English, ran:

ที่อยู่นั้น เมื่อแปลเป็นภาษาอังกฤษแล้ว มีใจความว่า

"Very pressing. To Monsieur heretofore the Marquis St. Evrémonde, of France. Confided to the cares of Messrs. Tellson and Co., Bankers, London, England.

"เร่งด่วนมาก ถึงมองซิเออร์ผู้ซึ่งแต่เดิมเป็นมาร์ควิส แซ็งต์ เอเวรมงด์ แห่งฝรั่งเศส ฝากไว้ในความดูแลของบริษัทเมสเซิร์ส เทลสัน แอนด์ โค ธนาคาร กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ