A Tale of Two Cities — Page 9

He accompanied his conductor into a guard-room, smelling of common wine and tobacco, where certain soldiers and patriots, asleep and awake, drunk and sober, and in various neutral states between sleeping and waking, drunkenness and sobriety, were standing and lying about.

เขาติดตามผู้นำทางเข้าไปในห้องยามที่โชยกลิ่นไวน์ธรรมดาและยาสูบ ซึ่งมีทหารและผู้รักชาติบางคนนั่งหลับบ้างตื่นบ้าง เมาบ้างมีสติบ้าง และอยู่ในสภาพกึ่งกลางระหว่างหลับกับตื่น ระหว่างเมากับมีสติ กำลังยืนและนอนกลิ้งอยู่ทั่วไป

The light in the guard-house, half derived from the waning oil-lamps of the night, and half from the overcast day, was in a correspondingly uncertain condition.

แสงสว่างในห้องยามนั้น ส่วนหนึ่งมาจากตะเกียงน้ำมันของยามค่ำคืนที่กำลังริบหรี่ลง และอีกส่วนหนึ่งมาจากแสงกลางวันที่มืดครึ้ม จึงอยู่ในสภาพที่ไม่แน่นอนสอดคล้องกันไป

Some registers were lying open on a desk, and an officer of a coarse, dark aspect, presided over these.

สมุดทะเบียนบางเล่มวางเปิดอยู่บนโต๊ะ และมีนายทหารผู้มีรูปลักษณ์หยาบกระด้างและดูดำมืดเป็นผู้ควบคุมดูแลอยู่

"Citizen Defarge," said he to Darnay's conductor, as he took a slip of paper to write on. "Is this the emigrant Evrémonde?"

"พลเมืองเดอฟาร์จ" เขากล่าวกับผู้นำทางของดาร์เนย์ขณะหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งขึ้นมาจดบันทึก "นี่คือผู้อพยพเอฟเรมงด์ใช่หรือไม่"

"This is the man."

"ใช่ คนนี้แหละ"

"Your age, Evrémonde?"

"อายุของท่านเท่าไร เอฟเรมงด์"

"Thirty-seven."

"สามสิบเจ็ดปี"

"Married, Evrémonde?"

"แต่งงานแล้วหรือยัง เอฟเรมงด์"

"Yes."

"ใช่"

"Where married?"

"แต่งงานที่ไหน"

"In England."

"ที่อังกฤษ"

"Without doubt. Where is your wife, Evrémonde?"

"ไม่ต้องสงสัย ภรรยาของท่านอยู่ที่ไหน เอฟเรมงด์"

"In England."

"ที่อังกฤษ"

"Without doubt. You are consigned, Evrémonde, to the prison of La Force."

"ไม่ต้องสงสัย ท่านถูกส่งตัว เอฟเรมงด์ ไปยังเรือนจำลาฟอร์ซ"

"Just Heaven!" exclaimed Darnay. "Under what law, and for what offence?"

"พระเจ้าช่วย!" ดาร์เนย์ร้องอุทาน "ภายใต้กฎหมายใด และด้วยความผิดอะไร"

The officer looked up from his slip of paper for a moment.

นายทหารเงยหน้าขึ้นจากกระดาษชั่วครู่

"We have new laws, Evrémonde, and new offences, since you were here." He said it with a hard smile, and went on writing.

"เรามีกฎหมายใหม่ เอฟเรมงด์ และความผิดใหม่ นับตั้งแต่ท่านจากไป" เขากล่าวพร้อมรอยยิ้มแข็งกระด้าง แล้วก็เขียนต่อไป

"I entreat you to observe that I have come here voluntarily, in response to that written appeal of a fellow-countryman which lies before you. I demand no more than the opportunity to do so without delay. Is not that my right?

"ข้าพเจ้าขอวิงวอนให้ท่านสังเกตว่า ข้าพเจ้ามาที่นี่โดยสมัครใจ เพื่อตอบรับคำร้องเรียนเป็นลายลักษณ์อักษรของเพื่อนร่วมชาติซึ่งอยู่ตรงหน้าท่านนั้น ข้าพเจ้าไม่ได้เรียกร้องอะไรมากไปกว่าโอกาสที่จะกระทำเช่นนั้นโดยไม่ชักช้า นั่นไม่ใช่สิทธิ์ของข้าพเจ้าดอกหรือ