A Tale of Two Cities — Page 4

From the streets beyond the high wall and the strong gate, there came the usual night hum of the city, with now and then an indescribable ring in it, weird and unearthly, as if some unwonted sounds of a terrible nature were going up to Heaven.

จากถนนที่อยู่เลยกำแพงสูงและประตูหนาแน่นออกไป ได้ยินเสียงอึกทึกยามค่ำคืนตามปกติของเมือง พร้อมกับเสียงกังวานที่บรรยายไม่ถูกแว่วมาเป็นครั้งคราว แปลกประหลาดและเหนือธรรมชาติ ราวกับว่าเสียงที่ไม่คุ้นเคยบางอย่างอันน่าสะพรึงกลัวกำลังลอยขึ้นสู่สวรรค์

"Thank God," said Mr. Lorry, clasping his hands, "that no one near and dear to me is in this dreadful town to-night. May He have mercy on all who are in danger!"

"ขอบคุณพระเจ้า" นายลอร์รีกล่าวพลางประสานมือ "ที่ไม่มีผู้ใดซึ่งเป็นที่รักใกล้ชิดของข้าพเจ้าอยู่ในเมืองอันน่าสยดสยองแห่งนี้ในคืนนี้ ขอพระองค์ทรงเมตตาแก่ทุกคนที่ตกอยู่ในอันตราย"

Soon afterwards, the bell at the great gate sounded, and he thought, "They have come back!" and sat listening.

ไม่นานหลังจากนั้น กระดิ่งที่ประตูใหญ่ก็ดังขึ้น และเขาคิดว่า "พวกเขากลับมาแล้ว" แล้วนั่งฟังอยู่

But, there was no loud irruption into the courtyard, as he had expected, and he heard the gate clash again, and all was quiet.

แต่ก็ไม่มีการบุกรุกเข้ามาในลานบ้านอย่างอึกทึกดังที่เขาคาดไว้ และเขาได้ยินเสียงประตูกระแทกอีกครั้ง แล้วทุกอย่างก็เงียบสงบ

The nervousness and dread that were upon him inspired that vague uneasiness respecting the Bank, which a great change would naturally awaken, with such feelings roused.

ความประหม่าและความหวาดกลัวที่ครอบงำเขาอยู่นั้น จุดประกายความกังวลใจที่คลุมเครือเกี่ยวกับธนาคาร ซึ่งการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ย่อมปลุกให้ตื่นขึ้นได้อย่างเป็นธรรมชาติ เมื่อความรู้สึกเหล่านั้นถูกกระตุ้นขึ้น

It was well guarded, and he got up to go among the trusty people who were watching it, when his door suddenly opened, and two figures rushed in, at sight of which he fell back in amazement.

ธนาคารได้รับการคุ้มกันอย่างดี และเขาลุกขึ้นเพื่อไปอยู่ท่ามกลางผู้คนที่ไว้วางใจได้ซึ่งกำลังเฝ้าดูแลอยู่ เมื่อประตูห้องของเขาเปิดออกอย่างกะทันหัน และสองร่างก็วิ่งพรวดเข้ามา เมื่อเห็นเช่นนั้นเขาก็ถอยหลังด้วยความตะลึงงัน

Lucie and her father! Lucie with her arms stretched out to him, and with that old look of earnestness so concentrated and intensified, that it seemed as though it had been stamped upon her face expressly to give force and power to it in this one passage of her life.

ลูซีและพ่อของเธอ! ลูซีที่กางแขนออกมาหาเขา พร้อมกับแววตาอันจริงจังแบบเดิมที่เข้มข้นและหนักแน่นยิ่งขึ้น จนดูราวกับว่ามันถูกประทับอยู่บนใบหน้าของเธออย่างตั้งใจ เพื่อให้มีพลังและอำนาจในช่วงเวลาหนึ่งแห่งชีวิตของเธอนี้

"What is this?" cried Mr. Lorry, breathless and confused. "What is the matter?

"นี่เป็นอะไรกัน" นายลอร์รีร้องถามด้วยความหอบและงุนงง "เกิดอะไรขึ้น