A Tale of Two Cities — Page 5

Lucie! Manette! What has happened? What has brought you here? What is it?"

ลูซี่! มาเนตต์! เกิดอะไรขึ้น? อะไรพาคุณมาที่นี่? เกิดอะไรขึ้นกัน?

With the look fixed upon him, in her paleness and wildness, she panted out in his arms, imploringly, "O my dear friend! My husband!"

ด้วยสายตาที่จับจ้องอยู่ที่เขา ในความซีดเซียวและอาการเหมือนคนไม่ได้สติ เธอหอบหายใจในอ้อมแขนของเขาอย่างวิงวอน ว่า "โอ้ เพื่อนรักของฉัน! สามีของฉัน!"

"Your husband, Lucie?"

"สามีของคุณ ลูซี่?"

"Charles."

"ชาร์ลส์"

"What of Charles?"

"แล้วชาร์ลส์เป็นอย่างไร?"

"Here.

"ที่นี่

"Here, in Paris?"

"ที่นี่ ในปารีส?"

"Has been here some days--three or four--I don't know how many--I can't collect my thoughts. An errand of generosity brought him here unknown to us; he was stopped at the barrier, and sent to prison."

"มาอยู่ที่นี่หลายวันแล้ว สามหรือสี่วัน ฉันไม่รู้ว่ากี่วัน ฉันคิดอะไรไม่ออกเลย ภารกิจแห่งความเมตตาพาเขามาที่นี่โดยที่พวกเราไม่รู้ เขาถูกหยุดที่ด่านและถูกส่งตัวไปคุก"

The old man uttered an irrepressible cry. Almost at the same moment, the bell of the great gate rang again, and a loud noise of feet and voices came pouring into the courtyard.

ชายชราปล่อยเสียงร้องที่อดกลั้นไม่ได้ออกมา แทบจะในเวลาเดียวกัน ระฆังของประตูใหญ่ก็ดังขึ้นอีกครั้ง และเสียงดังของเท้าและเสียงพูดก็ไหลบ่าเข้ามาในลานบ้าน

"What is that noise?" said the Doctor, turning towards the window.

"เสียงอะไรนั่น?" หมอพูดพลางหันไปทางหน้าต่าง

"Don't look!" cried Mr. Lorry. "Don't look out! Manette, for your life, don't touch the blind!"

"อย่ามอง!" คุณลอร์รีร้องขึ้น "อย่ามองออกไป! มาเนตต์ เพื่อชีวิตของคุณ อย่าแตะม่านบังตา!"

The Doctor turned, with his hand upon the fastening of the window, and said, with a cool, bold smile:

หมอหันกลับมา โดยมีมือวางอยู่บนสลักหน้าต่าง และพูดพร้อมรอยยิ้มที่สงบและกล้าหาญว่า

"My dear friend, I have a charmed life in this city. I have been a Bastille prisoner. There is no patriot in Paris--in Paris? In France--who, knowing me to have been a prisoner in the Bastille, would touch me, except to overwhelm me with embraces, or carry me in triumph. My old pain has given me a power that has brought us through the barrier, and gained us news of Charles there, and brought us here.

"เพื่อนรักของฉัน ชีวิตของฉันในเมืองนี้ได้รับการคุ้มครองอย่างวิเศษ ฉันเคยเป็นนักโทษแห่งบาสตีย์ ไม่มีนักรักชาติคนใดในปารีส ในปารีสหรือ? ในฝรั่งเศส ที่รู้ว่าฉันเคยเป็นนักโทษในบาสตีย์แล้วจะมาแตะต้องฉัน นอกจากจะกอดรัดฉันอย่างท่วมท้น หรือแบกฉันไปอย่างมีชัย ความเจ็บปวดในอดีตของฉันได้มอบอำนาจให้แก่ฉัน ซึ่งพาพวกเราผ่านด่านมาได้ และได้ข่าวของชาร์ลส์ที่นั่น และพาพวกเรามาที่นี่