A Tale of Two Cities — Page 8

As these ruffians turned and turned, their matted locks now flung forward over their eyes, now flung backward over their necks, some women held wine to their mouths that they might drink; and what with dropping blood, and what with dropping wine, and what with the stream of sparks struck out of the stone, all their wicked atmosphere seemed gore and fire.

ขณะที่บรรดาคนพาลเหล่านั้นหมุนวนไปมา ผมพันกันยุ่งเหยิงของพวกเขาบัดนี้ถูกสาดไปข้างหน้าปิดตา บัดนี้ถูกสาดไปข้างหลังคลุมคอ สตรีบางคนนำเหล้าองุ่นไปจ่อปากพวกเขาเพื่อให้ดื่ม และด้วยเลือดที่หยดลงมา ด้วยเหล้าองุ่นที่หยดลงมา และด้วยสายประกายไฟที่กระเด็นออกจากหิน บรรยากาศอันชั่วร้ายของพวกเขาทั้งหมดดูราวกับเลือดนองและเปลวไฟ

The eye could not detect one creature in the group free from the smear of blood.

สายตาไม่อาจมองหาสิ่งมีชีวิตแม้แต่หนึ่งเดียวในกลุ่มนั้นที่ปราศจากคราบเลือด

Shouldering one another to get next at the sharpening-stone, were men stripped to the waist, with the stain all over their limbs and bodies; men in all sorts of rags, with the stain upon those rags; men devilishly set off with spoils of women's lace and silk and ribbon, with the stain dyeing those trifles through and through.

บรรดาชายที่เบียดกันเพื่อแย่งใช้หินลับมีดเป็นลำดับถัดไปนั้น บ้างก็เปลือยท่อนบน มีคราบเลือดเปื้อนอยู่ทั่วแขนขาและร่างกาย บ้างก็สวมผ้าขี้ริ้วนานาชนิดที่เปื้อนคราบเลือด บ้างก็ประดับตกแต่งอย่างเยี่ยงปีศาจด้วยของที่ปล้นมาจากสตรี ไม่ว่าจะเป็นลูกไม้ ผ้าไหม และริบบิ้น ล้วนถูกคราบเลือดย้อมจนทั่ว

Hatchets, knives, bayonets, swords, all brought to be sharpened, were all red with it.

ขวาน มีด ดาบปลายปืน ดาบ ทุกสิ่งที่นำมาลับคม ล้วนเป็นสีแดงด้วยเลือด

Some of the hacked swords were tied to the wrists of those who carried them, with strips of linen and fragments of dress: ligatures various in kind, but all deep of the one colour.

ดาบที่ถูกฟันบิ่นบางเล่มถูกผูกติดกับข้อมือของผู้ถือด้วยผ้าลินินเป็นแถบและเศษเครื่องแต่งกาย เป็นเชือกมัดที่แตกต่างกันในแบบ แต่ล้วนเข้มด้วยสีเดียวกันทั้งสิ้น

And as the frantic wielders of these weapons snatched them from the stream of sparks and tore away into the streets, the same red hue was red in their frenzied eyes;--eyes which any unbrutalised beholder would have given twenty years of life, to petrify with a well-directed gun.

และขณะที่บรรดาผู้ถืออาวุธเหล่านั้นอย่างบ้าคลั่งแย่งชิงอาวุธจากสายประกายไฟแล้วพุ่งตัวออกสู่ถนน สีแดงเดิมนั้นก็ยังแดงอยู่ในดวงตาอันคลั่งไคล้ของพวกเขา ดวงตาที่ผู้พบเห็นใดๆ ที่ยังไม่สิ้นความเป็นมนุษย์คงยอมสละชีวิตยี่สิบปีเพื่อทำให้มันหยุดนิ่งด้วยกระสุนปืนที่เล็งได้ฉับพลัน