A Tale of Two Cities — Page 1

Calm in Storm

ความสงบในพายุ

Doctor Manette did not return until the morning of the fourth day of his absence.

หมอมาเนตต์ไม่ได้กลับมาจนกระทั่งเช้าของวันที่สี่นับตั้งแต่ที่เขาจากไป

So much of what had happened in that dreadful time as could be kept from the knowledge of Lucie was so well concealed from her, that not until long afterwards, when France and she were far apart, did she know that eleven hundred defenceless prisoners of both sexes and all ages had been killed by the populace; that four days and nights had been darkened by this deed of horror; and that the air around her had been tainted by the slain.

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาอันน่าสยดสยองนั้น ส่วนใหญ่ถูกปิดบังจากลูซีได้เป็นอย่างดี จนกระทั่งเวลาผ่านไปนานมาก เมื่อนางอยู่ห่างไกลจากฝรั่งเศส นางจึงได้รู้ว่านักโทษผู้ไร้อาวุธกว่าพันหนึ่งร้อยคน ทั้งชายและหญิงทุกวัยถูกประชาชนสังหาร ว่าสี่วันสี่คืนถูกทำให้มืดมนด้วยเหตุอันโหดร้ายนี้ และอากาศรอบข้างนางปนเปื้อนด้วยผู้ถูกสังหาร

She only knew that there had been an attack upon the prisons, that all political prisoners had been in danger, and that some had been dragged out by the crowd and murdered.

นางรู้เพียงแค่ว่ามีการโจมตีเรือนจำ ว่านักโทษการเมืองทั้งหมดตกอยู่ในอันตราย และบางคนถูกฝูงชนลากออกมาและสังหาร

To Mr. Lorry, the Doctor communicated under an injunction of secrecy on which he had no need to dwell, that the crowd had taken him through a scene of carnage to the prison of La Force.

หมอได้บอกเล่าแก่มิสเตอร์ลอรีภายใต้คำสั่งให้เก็บเป็นความลับซึ่งไม่จำเป็นต้องย้ำ ว่าฝูงชนได้พาเขาผ่านฉากการสังหารหมู่ไปยังเรือนจำลาฟอร์ซ

That, in the prison he had found a self-appointed Tribunal sitting, before which the prisoners were brought singly, and by which they were rapidly ordered to be put forth to be massacred, or to be released, or (in a few cases) to be sent back to their cells.

ว่าในเรือนจำนั้นเขาพบศาลที่ตั้งตนเองขึ้นมากำลังนั่งพิจารณา โดยนักโทษถูกนำตัวมาทีละคน และถูกสั่งอย่างรวดเร็วให้นำออกไปสังหาร หรือให้ปล่อยตัว หรือ (ในบางกรณี) ให้ส่งกลับไปยังห้องขังของตน