A Tale of Two Cities — Page 2

That, presented by his conductors to this Tribunal, he had announced himself by name and profession as having been for eighteen years a secret and unaccused prisoner in the Bastille; that, one of the body so sitting in judgment had risen and identified him, and that this man was Defarge.

ว่า เมื่อถูกนำตัวโดยผู้คุมไปยังศาลนี้ เขาได้แนะนำตัวเองด้วยชื่อและอาชีพว่าเคยเป็นนักโทษลับที่ไม่มีข้อกล่าวหาในคุกบาสตีลเป็นเวลาสิบแปดปี และว่า หนึ่งในคณะที่นั่งพิจารณาคดีได้ลุกขึ้นและจำตัวเขาได้ และชายผู้นั้นคือเดอฟาร์จ

That, hereupon he had ascertained, through the registers on the table, that his son-in-law was among the living prisoners, and had pleaded hard to the Tribunal--of whom some members were asleep and some awake, some dirty with murder and some clean, some sober and some not--for his life and liberty.

ว่า ต่อจากนั้นเขาได้ตรวจสอบผ่านทะเบียนบนโต๊ะ และพบว่าลูกเขยของเขาอยู่ในหมู่นักโทษที่ยังมีชีวิต และได้อ้อนวอนต่อศาลอย่างหนักหน่วง ซึ่งสมาชิกบางคนหลับอยู่และบางคนตื่น บางคนมีเลือดสังหารเปื้อนตัวและบางคนสะอาด บางคนมีสติและบางคนไม่มี เพื่อขอชีวิตและอิสรภาพให้แก่เขา

That, in the first frantic greetings lavished on himself as a notable sufferer under the overthrown system, it had been accorded to him to have Charles Darnay brought before the lawless Court, and examined.

ว่า ในช่วงการต้อนรับอย่างคลั่งไคล้ครั้งแรกที่หลั่งไหลมาสู่ตัวเขาในฐานะผู้ทนทุกข์ที่โดดเด่นภายใต้ระบอบที่ถูกโค่นล้ม ได้มีการอนุมัติให้เขานำชาร์ลส์ ดาร์เนย์มาปรากฏตัวต่อหน้าศาลที่ไร้กฎหมาย และทำการสอบสวน

That, he seemed on the point of being at once released, when the tide in his favour met with some unexplained check (not intelligible to the Doctor), which led to a few words of secret conference.

ว่า เขาดูเหมือนจะกำลังจะได้รับการปล่อยตัวในทันที เมื่อกระแสที่เป็นคุณแก่เขาพบกับอุปสรรคบางอย่างที่อธิบายไม่ได้ ซึ่งหมอเข้าใจไม่ได้ นำไปสู่การพูดคุยลับสั้นๆ

That, the man sitting as President had then informed Doctor Manette that the prisoner must remain in custody, but should, for his sake, be held inviolate in safe custody.

ว่า ชายที่นั่งเป็นประธานได้แจ้งแก่หมอมาเนตต์ว่านักโทษต้องอยู่ในความควบคุมตัวต่อไป แต่เพื่อเห็นแก่เขา นักโทษจะได้รับการคุ้มครองอย่างปลอดภัยโดยไม่มีการละเมิด