A Tale of Two Cities — Page 2

Little Lucie she taught, as regularly, as if they had all been united in their English home.

เธอสอนลูซี่น้อยอย่างสม่ำเสมอ ราวกับว่าพวกเขาทุกคนยังคงอยู่พร้อมหน้ากันในบ้านที่อังกฤษ

The slight devices with which she cheated herself into the show of a belief that they would soon be reunited--the little preparations for his speedy return, the setting aside of his chair and his books--these, and the solemn prayer at night for one dear prisoner especially, among the many unhappy souls in prison and the shadow of death--were almost the only outspoken reliefs of her heavy mind.

อุบายเล็กๆ น้อยๆ ที่เธอใช้หลอกตัวเองให้แสดงว่าเชื่อว่าพวกเขาจะได้กลับมารวมกันในไม่ช้า ไม่ว่าจะเป็นการเตรียมการเล็กๆ น้อยๆ เพื่อรอการกลับมาอันรวดเร็วของเขา การจัดเก้าอี้และหนังสือของเขาไว้รอ สิ่งเหล่านี้ รวมถึงบทสวดอธิษฐานอันศักดิ์สิทธิ์ยามค่ำคืน เพื่อนักโทษอันเป็นที่รักคนหนึ่งโดยเฉพาะ ท่ามกลางวิญญาณผู้โชคร้ายมากมายในคุกและเงาของความตาย แทบจะเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ช่วยบรรเทาจิตใจอันหนักอึ้งของเธอได้อย่างเปิดเผย

She did not greatly alter in appearance.

รูปลักษณ์ภายนอกของเธอไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากนัก

The plain dark dresses, akin to mourning dresses, which she and her child wore, were as neat and as well attended to as the brighter clothes of happy days.

ชุดสีเข้มเรียบๆ คล้ายชุดไว้ทุกข์ที่เธอและลูกสาวสวมใส่นั้น ยังคงเรียบร้อยและได้รับการดูแลอย่างดีไม่ต่างจากเสื้อผ้าสดใสในวันแห่งความสุข

She lost her colour, and the old and intent expression was a constant, not an occasional, thing; otherwise, she remained very pretty and comely.

เธอซีดเซียวลง และสีหน้าที่เคยจดจ่อเอาการนั้นกลายเป็นสิ่งที่เห็นได้ตลอดเวลา มิใช่เพียงบางครั้ง แต่นอกจากนั้นเธอก็ยังคงสวยงามและน่ามองอยู่เช่นเดิม

Sometimes, at night on kissing her father, she would burst into the grief she had repressed all day, and would say that her sole reliance, under Heaven, was on him.

บางครั้งยามค่ำคืนเมื่อจูบลาบิดา เธอก็จะระเบิดความเศร้าโศกที่กลั้นเอาไว้ตลอดทั้งวันออกมา และบอกว่าความหวังเดียวของเธอในโลกนี้คือเขา

He always resolutely answered: "Nothing can happen to him without my knowledge, and I know that I can save him, Lucie."

เขาตอบอย่างมุ่งมั่นเสมอว่า "ไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้นกับเขาได้โดยที่ฉันไม่รู้ และฉันรู้ว่าฉันสามารถช่วยเขาได้ ลูซี่"

They had not made the round of their changed life many weeks, when her father said to her, on coming home one evening:

พวกเขาใช้ชีวิตที่เปลี่ยนแปลงไปนั้นได้ไม่กี่สัปดาห์ เมื่อคืนหนึ่งบิดาของเธอกลับบ้านมาและพูดกับเธอว่า

"My dear, there is an upper window in the prison, to which Charles can sometimes gain access at three in the afternoon.

"ที่รัก มีหน้าต่างบานหนึ่งอยู่ชั้นบนของคุก ซึ่งชาร์ลส์สามารถเข้าถึงได้บางครั้งในเวลาบ่ายสามโมง