A Tale of Two Cities — Page 4

As well as the prisoner could see, he and Mr.

เท่าที่นักโทษจะมองเห็นได้ เขาและนายลอร์รี

Lorry were the only men there, unconnected with the Tribunal, who wore their usual clothes, and had not assumed the coarse garb of the Carmagnole.

เป็นเพียงสองคนที่นั่น ซึ่งไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับศาล ที่ยังคงสวมเสื้อผ้าตามปกติของตน และมิได้สวมเครื่องแต่งกายหยาบกระด้างแบบการ์มาญอล

Charles Evrémonde, called Darnay, was accused by the public prosecutor as an emigrant, whose life was forfeit to the Republic, under the decree which banished all emigrants on pain of Death.

ชาร์ลส์ เอเวรมงด์ หรือที่รู้จักกันในนามดาร์เนย์ ถูกอัยการของรัฐกล่าวหาว่าเป็นผู้อพยพ ซึ่งชีวิตของเขาต้องถูกริบให้แก่สาธารณรัฐ ภายใต้พระราชกฤษฎีกาที่ขับไล่ผู้อพยพทั้งปวงโดยมีโทษประหารชีวิต

It was nothing that the decree bore date since his return to France.

มันไม่มีความหมายใดเลยที่พระราชกฤษฎีกาฉบับนั้นมีผลบังคับใช้ภายหลังจากที่เขาเดินทางกลับมาถึงฝรั่งเศสแล้ว

There he was, and there was the decree; he had been taken in France, and his head was demanded.

เขาอยู่ที่นี่ และพระราชกฤษฎีกาก็มีอยู่ที่นี่ เขาถูกจับกุมในฝรั่งเศส และมีการเรียกร้องให้ประหารชีวิตเขา

"Take off his head!" cried the audience. "An enemy to the Republic!"

"ตัดหัวเขาเสีย!" ฝูงชนส่งเสียงร้อง "ศัตรูของสาธารณรัฐ!"

The President rang his bell to silence those cries, and asked the prisoner whether it was not true that he had lived many years in England?

ประธานศาลส่ายกระดิ่งเพื่อให้เสียงอึกทึกสงบลง แล้วถามนักโทษว่าเป็นความจริงหรือไม่ที่เขาได้อาศัยอยู่ในอังกฤษมาหลายปี

Undoubtedly it was.

เป็นความจริงอย่างไม่ต้องสงสัย

Was he not an emigrant then? What did he call himself?

แล้วเขาไม่ใช่ผู้อพยพหรอกหรือ? เขาเรียกตัวเองว่าอะไร?

Not an emigrant, he hoped, within the sense and spirit of the law.

เขาหวังว่าตนเองไม่ใช่ผู้อพยพ ในความหมายและเจตนารมณ์ของกฎหมาย

Why not? the President desired to know.

เพราะเหตุใด? ประธานศาลต้องการทราบ

Because he had voluntarily relinquished a title that was distasteful to him, and a station that was distasteful to him, and had left his country--he submitted before the word emigrant in the present acceptation by the Tribunal was in use--to live by his own industry in England, rather than on the industry of the overladen people of France.

เพราะเขาได้สละโดยสมัครใจซึ่งบรรดาศักดิ์ที่เขารังเกียจ และฐานันดรที่เขารังเกียจ และได้ออกจากประเทศของตน — เขาขอยืนยันว่าก่อนที่คำว่าผู้อพยพในความหมายที่ศาลใช้อยู่ในปัจจุบันจะมีขึ้น — เพื่อมาดำรงชีวิตด้วยแรงงานของตนเองในอังกฤษ แทนที่จะอาศัยแรงงานของประชาชนชาวฝรั่งเศสผู้แบกภาระอันหนักอึ้ง

What proof had he of this?

เขามีหลักฐานอะไรสำหรับเรื่องนี้?

He handed in the names of two witnesses; Theophile Gabelle, and Alexandre Manette.

เขายื่นชื่อพยานสองคน ได้แก่ เตโอฟิล กาแบล และอแล็กซ็องดร์ มาแนต