A Tale of Two Cities — Page 4

When they arrived at the gateway where he had paused in the dark not many hours before, to picture to himself on which of the rough stones of the street her feet had trodden, he lifted her again, and carried her up the staircase to their rooms.

เมื่อพวกเขามาถึงประตูทางเข้าซึ่งเขาได้หยุดอยู่ในความมืดเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน เพื่อจินตนาการว่าเท้าของเธอได้เหยียบบนก้อนหินขรุขระของถนนก้อนไหน เขาอุ้มเธอขึ้นอีกครั้ง และพาเธอขึ้นบันไดไปยังห้องของพวกเขา

There, he laid her down on a couch, where her child and Miss Pross wept over her.

ที่นั่น เขาวางเธอลงบนเก้าอี้นอน ซึ่งลูกของเธอและมิสพรอสต่างร้องไห้คร่ำครวญอยู่เหนือเธอ

"Don't recall her to herself," he said, softly, to the latter, "she is better so.

"อย่าปลุกเธอให้ฟื้นคืนสติ" เขากล่าวเบาๆ กับคนหลัง "เธอดีกว่าในสภาพนี้

Don't revive her to consciousness, while she only faints."

อย่าปลุกเธอให้รู้สึกตัว ตราบเท่าที่เธอแค่เพียงเป็นลมอยู่"

"Oh, Carton, Carton, dear Carton!" cried little Lucie, springing up and throwing her arms passionately round him, in a burst of grief.

"โอ้ คาร์ตัน คาร์ตัน คาร์ตันที่รัก!" ลูซีน้อยร้องขึ้น พลางกระโจนขึ้นและโอบกอดเขาอย่างรุนแรง ท่ามกลางความโศกเศร้าที่พลุ่งพล่าน

"Now that you have come, I think you will do something to help mamma, something to save papa!

"ตอนนี้ที่คุณมาแล้ว ฉันคิดว่าคุณจะทำบางอย่างเพื่อช่วยแม่ บางอย่างเพื่อช่วยพ่อ!

O, look at her, dear Carton!

โอ้ มองดูเธอสิ คาร์ตันที่รัก!

Can you, of all the people who love her, bear to see her so?"

คุณซึ่งเป็นหนึ่งในคนที่รักเธอทั้งหมด จะทนเห็นเธอเป็นแบบนี้ได้หรือ?"

He bent over the child, and laid her blooming cheek against his face.

เขาก้มลงหาเด็กน้อย และแนบแก้มอันเปล่งปลั่งของเธอไว้กับใบหน้าของเขา

He put her gently from him, and looked at her unconscious mother.

เขาค่อยๆ ผลักเธอออกไปจากตัว และมองไปยังแม่ของเธอที่หมดสติอยู่

"Before I go," he said, and paused--"I may kiss her?"

"ก่อนที่ฉันจะไป" เขากล่าว แล้วหยุดชั่วขณะ "ฉันขอจูบเธอได้ไหม?"

It was remembered afterwards that when he bent down and touched her face with his lips, he murmured some words.

ต่อมาผู้คนต่างจำได้ว่าเมื่อเขาก้มลงและแตะใบหน้าของเธอด้วยริมฝีปาก เขาได้พึมพำบางคำ

The child, who was nearest to him, told them afterwards, and told her grandchildren when she was a handsome old lady, that she heard him say, "A life you love.

เด็กน้อยซึ่งอยู่ใกล้เขามากที่สุด ได้เล่าให้พวกเขาฟังในภายหลัง และเล่าให้หลานๆ ของเธอฟังเมื่อเธอเป็นคุณยายชราที่งดงาม ว่าเธอได้ยินเขาพูดว่า "ชีวิตที่เธอรัก