A Tale of Two Cities — Page 6

It is a forlorn hope at the best, and not much the forlorner for being delayed till dark.

มันเป็นความหวังที่แทบจะสิ้นหวังอยู่แล้วในทางที่ดีที่สุด และก็ไม่ได้สิ้นหวังมากไปกว่านี้เท่าใดนักจากการที่ต้องรอจนถึงค่ำ

I should like to know how you speed; though, mind! I expect nothing!

ข้าพเจ้าอยากทราบว่าท่านคืบหน้าไปอย่างไรบ้าง แต่จงจำไว้! ข้าพเจ้าไม่คาดหวังสิ่งใดทั้งสิ้น!

When are you likely to have seen these dread powers, Doctor Manette?"

ท่านคิดว่าจะได้พบกับอำนาจอันน่าเกรงขามเหล่านั้นเมื่อใด คุณหมอมาเนตต์?"

"Immediately after dark, I should hope. Within an hour or two from this."

"หลังจากค่ำลงทันที ข้าพเจ้าหวังเช่นนั้น ภายในหนึ่งหรือสองชั่วโมงจากนี้"

"It will be dark soon after four.

"หลังจากสี่โมงไม่นานก็จะมืดแล้ว

Let us stretch the hour or two.

ขอให้เราขยายเวลาสักหนึ่งหรือสองชั่วโมงเถิด

If I go to Mr. Lorry's at nine, shall I hear what you have done, either from our friend or from yourself?"

หากข้าพเจ้าไปที่บ้านของคุณลอร์รีในเวลาสามทุ่ม ข้าพเจ้าจะได้ทราบถึงสิ่งที่ท่านได้กระทำไปจากเพื่อนของเราหรือจากตัวท่านเองได้ไหม?"

"Yes."

"ได้"

"May you prosper!"

"ขอให้ท่านประสบความสำเร็จ!"

Mr. Lorry followed Sydney to the outer door, and, touching him on the shoulder as he was going away, caused him to turn.

คุณลอร์รีเดินตามซิดนีย์ไปยังประตูด้านนอก และแตะบ่าของเขาขณะที่เขากำลังจะจากไป ทำให้เขาหันกลับมา

"I have no hope," said Mr. Lorry, in a low and sorrowful whisper.

"ข้าพเจ้าไม่มีความหวังใดเลย" คุณลอร์รีกล่าวด้วยเสียงกระซิบเบาและเต็มไปด้วยความเศร้าโศก

"Nor have I."

"ข้าพเจ้าก็เช่นกัน"

"If any one of these men, or all of these men, were disposed to spare him--which is a large supposition; for what is his life, or any man's to them!--I doubt if they durst spare him after the demonstration in the court."

"หากชายเหล่านั้นคนใดคนหนึ่ง หรือทุกคน มีใจจะยกโทษให้เขา ซึ่งเป็นข้อสันนิษฐานที่ยิ่งใหญ่มาก เพราะชีวิตของเขาหรือชีวิตของชายใดมีความหมายอะไรสำหรับพวกเขา! ข้าพเจ้าสงสัยว่าพวกเขาจะกล้ายกโทษให้หลังจากการแสดงออกในศาลเช่นนั้น"

"And so do I. I heard the fall of the axe in that sound."

"ข้าพเจ้าก็คิดเช่นนั้น ข้าพเจ้าได้ยินเสียงขวานตกในเสียงนั้น"

Mr. Lorry leaned his arm upon the door-post, and bowed his face upon it.

คุณลอร์รีพิงแขนไว้กับเสาประตู และก้มหน้าลงบนแขนของตน

"Don't despond," said Carton, very gently; "don't grieve.

"อย่าหมดหวัง" คาร์ตันกล่าวอย่างอ่อนโยนมาก "อย่าโศกเศร้าเลย

I encouraged Doctor Manette in this idea, because I felt that it might one day be consolatory to her.

ข้าพเจ้าสนับสนุนให้คุณหมอมาเนตต์ดำเนินความคิดนี้ เพราะข้าพเจ้ารู้สึกว่ามันอาจเป็นสิ่งที่ปลอบโยนนางได้สักวันหนึ่ง