A Tale of Two Cities — Page 2

It was as late as seven o'clock when he awoke refreshed, and went out into the streets again.

เขาตื่นนอนอย่างสดชื่นเมื่อสายถึงเจ็ดโมง แล้วก็ออกไปบนท้องถนนอีกครั้ง

As he passed along towards Saint Antoine, he stopped at a shop-window where there was a mirror, and slightly altered the disordered arrangement of his loose cravat, and his coat-collar, and his wild hair.

ขณะที่เขาเดินผ่านไปทางแซงต์อองตวน เขาหยุดที่หน้าต่างร้านค้าแห่งหนึ่งซึ่งมีกระจก และปรับแต่งผ้าพันคอที่หลวมรุ่ยรุ่ย ปกเสื้อคลุม และผมอันยุ่งเหยิงของเขาเสียใหม่เล็กน้อย

This done, he went on direct to Defarge's, and went in.

เมื่อเสร็จแล้ว เขาก็มุ่งหน้าตรงไปยังร้านของเดอฟาร์จและเดินเข้าไป

There happened to be no customer in the shop but Jacques Three, of the restless fingers and the croaking voice.

บังเอิญว่าในร้านไม่มีลูกค้าคนใดเลยนอกจากฌักที่สาม ผู้มีนิ้วมือที่กระสับกระส่ายและเสียงแหบห้าว

This man, whom he had seen upon the Jury, stood drinking at the little counter, in conversation with the Defarges, man and wife.

ชายผู้นี้ซึ่งเขาเคยเห็นอยู่ในคณะลูกขุน ยืนดื่มอยู่ที่เคาน์เตอร์เล็กๆ พลางสนทนากับคู่สามีภรรยาเดอฟาร์จ

The Vengeance assisted in the conversation, like a regular member of the establishment.

ลาว็องฌองซ์ร่วมสนทนาด้วย ราวกับเป็นสมาชิกประจำของสถานที่นั้น

As Carton walked in, took his seat and asked (in very indifferent French) for a small measure of wine, Madame Defarge cast a careless glance at him, and then a keener, and then a keener, and then advanced to him herself, and asked him what it was he had ordered.

เมื่อคาร์ตันเดินเข้ามา นั่งลง และขอ (ด้วยภาษาฝรั่งเศสที่ไม่คล่องนัก) ไวน์มาเล็กน้อย มาดามเดอฟาร์จก็มองเขาอย่างเฉยเมย แล้วก็มองอีกครั้งอย่างเอาใจใส่ขึ้น และอีกครั้งอย่างเอาใจใส่ยิ่งขึ้น จากนั้นก็เดินเข้ามาหาเขาเองและถามว่าเขาสั่งอะไร

He repeated what he had already said.

เขาพูดซ้ำสิ่งที่ได้พูดไปแล้ว

"English?" asked Madame Defarge, inquisitively raising her dark eyebrows.

"อังกฤษหรือ?" มาดามเดอฟาร์จถามด้วยความสงสัย พลางยกคิ้วดำของเธอขึ้น

After looking at her, as if the sound of even a single French word were slow to express itself to him, he answered, in his former strong foreign accent. "Yes, madame, yes. I am English!

หลังจากมองเธอ ราวกับแม้แต่เสียงคำภาษาฝรั่งเศสเพียงคำเดียวก็ยังต้องใช้เวลานานกว่าจะเข้าใจได้ เขาก็ตอบด้วยสำเนียงต่างชาติอันหนักแน่นเหมือนเดิมว่า "ใช่ครับ มาดาม ใช่ ผมเป็นคนอังกฤษ!