A Tale of Two Cities — Page 3

"

"

Madame Defarge returned to her counter to get the wine, and, as he took up a Jacobin journal and feigned to pore over it puzzling out its meaning, he heard her say, "I swear to you, like Evrémonde!"

มาดามเดอฟาร์จกลับไปที่เคาน์เตอร์ของเธอเพื่อหยิบไวน์ และขณะที่เขาหยิบหนังสือพิมพ์จาโคบินขึ้นมาแล้วแกล้งทำเป็นว่ากำลังอ่านพินิจพิเคราะห์ความหมายอยู่นั้น เขาได้ยินเธอพูดว่า "ฉันสาบานกับคุณ เหมือนเอเวรมอนด์เลย!"

Defarge brought him the wine, and gave him Good Evening.

เดอฟาร์จนำไวน์มาให้เขา และกล่าวทักทายว่าสวัสดีตอนเย็น

"How?"

"อะไรนะ?"

"Good evening."

"สวัสดีตอนเย็น"

"Oh! Good evening, citizen," filling his glass. "Ah! and good wine. I drink to the Republic."

"โอ้! สวัสดีตอนเย็น พลเมือง" เขากล่าวพร้อมรินไวน์ใส่แก้ว "อา! และไวน์ดีเสียด้วย ผมดื่มอุทิศให้แก่สาธารณรัฐ"

Defarge went back to the counter, and said, "Certainly, a little like."

เดอฟาร์จเดินกลับไปที่เคาน์เตอร์แล้วพูดว่า "แน่นอน คล้ายกันนิดหน่อย"

Madame sternly retorted, "I tell you a good deal like."

มาดามโต้ตอบอย่างเคร่งขรึมว่า "ฉันบอกคุณว่าคล้ายกันมากทีเดียว"

Jacques Three pacifically remarked, "He is so much in your mind, see you, madame."

ฌาคส์ที่สามพูดขึ้นอย่างสงบว่า "เขาอยู่ในความคิดของคุณมากเหลือเกิน เข้าใจไหม มาดาม"

The amiable Vengeance added, with a laugh, "Yes, my faith! And you are looking forward with so much pleasure to seeing him once more to-morrow!"

แวนเจียนซ์ผู้อ่อนโยนพูดเสริมพร้อมเสียงหัวเราะว่า "ใช่แล้ว แน่นอน! และคุณก็รอคอยด้วยความยินดีเป็นอย่างมากที่จะได้พบเขาอีกครั้งในวันพรุ่งนี้!"

Carton followed the lines and words of his paper, with a slow forefinger, and with a studious and absorbed face.

คาร์ตันค่อยๆ ไล่นิ้วชี้ตามบรรทัดและคำต่างๆ ในหนังสือพิมพ์ของเขา ด้วยสีหน้าที่ตั้งใจและหมกมุ่น

They were all leaning their arms on the counter close together, speaking low.

พวกเขาทุกคนต่างพิงแขนบนเคาน์เตอร์อยู่ใกล้ๆ กัน พูดจากันด้วยเสียงเบา

After a silence of a few moments, during which they all looked towards him without disturbing his outward attention from the Jacobin editor, they resumed their conversation.

หลังจากเงียบไปสักครู่ ซึ่งระหว่างนั้นพวกเขาต่างมองมาทางเขาโดยไม่ทำให้การแสดงความสนใจอ่านหนังสือพิมพ์จาโคบินของเขาสะดุด พวกเขาก็กลับมาสนทนากันต่อ

"It is true what madame says," observed Jacques Three. "Why stop? There is great force in that. Why stop?"

"สิ่งที่มาดามพูดนั้นเป็นความจริง" ฌาคส์ที่สามกล่าว "ทำไมต้องหยุด? มีเหตุผลอันหนักแน่นในนั้น ทำไมต้องหยุด?"

"Well, well," reasoned Defarge, "but one must stop somewhere. After all, the question is still where?"

"ก็เถอะ ก็เถอะ" เดอฟาร์จให้เหตุผล "แต่คนเราต้องหยุดที่ไหนสักที่ อย่างไรก็ตาม คำถามก็ยังคงอยู่ว่าที่ไหน?"

"At extermination," said madame.

"จนกว่าจะกำจัดให้สิ้นซาก" มาดามกล่าว

"Magnificent!" croaked Jacques Three. The Vengeance, also, highly approved.

"วิเศษมาก!" ฌาคส์ที่สามร้องเสียงแหบ แวนเจียนซ์ก็เห็นด้วยอย่างยิ่งเช่นกัน