Adventures of Huckleberry Finn — Page 5

"Well," I says, "it's a rough gang, them two frauds, and I'm fixed so I got to travel with them a while longer, whether I want to or not—I druther not tell you why; and if you was to blow on them this town would get me out of their claws, and _I_'d be all right; but there'd be another person that you don't know about who'd be in big trouble.

"ก็นะ" ฉันพูดว่า "พวกมันเป็นแก๊งอันธพาล สองคนโกงนั่น และฉันก็อยู่ในสภาพที่ต้องเดินทางไปกับพวกมันอีกสักระยะ จะอยากหรือไม่ก็ตาม ฉันไม่อยากบอกเหตุผลหรอก และถ้าเธอจะไปแจ้งความพวกมัน เมืองนี้ก็จะช่วยฉันออกจากเงื้อมมือพวกมันได้ และฉันก็จะปลอดภัย แต่จะมีอีกคนที่เธอไม่รู้จักซึ่งจะตกอยู่ในอันตรายใหญ่หลวง

Well, we got to save _him_, hain't we?

ก็นะ เราต้องช่วยเขาไว้ ไม่ใช่หรือ?

Of course.

แน่นอนอยู่แล้ว

Well, then, we won't blow on them."

งั้นก็แล้วกัน เราจะไม่ไปแจ้งความพวกมัน"

Saying them words put a good idea in my head.

การพูดคำเหล่านั้นทำให้ฉันนึกถึงความคิดที่ดีขึ้นมา

I see how maybe I could get me and Jim rid of the frauds; get them jailed here, and then leave.

ฉันเห็นทางว่าบางทีฉันอาจจะพาตัวเองและจิมให้พ้นจากพวกคนโกงได้ โดยให้พวกมันถูกจับขังคุกที่นี่ แล้วเราก็ออกไป

But I didn't want to run the raft in the daytime without anybody aboard to answer questions but me; so I didn't want the plan to begin working till pretty late to-night.

แต่ฉันไม่อยากถือหางเสือแพในตอนกลางวันโดยมีแค่ฉันคนเดียวบนแพที่จะต้องตอบคำถาม ดังนั้นฉันจึงไม่อยากให้แผนการเริ่มต้นจนกว่าจะค่อนดึกคืนนี้

I says:

ฉันพูดว่า

"Miss Mary Jane, I'll tell you what we'll do, and you won't have to stay at Mr. Lothrop's so long, nuther.

"คุณแมรี่เจน ฉันจะบอกเธอว่าเราจะทำอะไร และเธอก็ไม่จำเป็นต้องอยู่ที่บ้านคุณล็อธรอปนานนักด้วย

How fur is it?"

ที่นั่นอยู่ไกลแค่ไหน?"

"A little short of four miles—right out in the country, back here."

"ไม่ถึงสี่ไมล์ อยู่ในชนบทข้างหลังที่นี่"

"Well, that'll answer.

"ก็นะ นั่นก็พอได้แล้ว

Now you go along out there, and lay low till nine or half-past to-night, and then get them to fetch you home again—tell them you've thought of something.

ตอนนี้เธอก็ออกไปที่นั่น และหลบอยู่เงียบๆ จนกว่าจะถึงสามทุ่มหรือสามทุ่มครึ่งคืนนี้ แล้วก็ให้เขาพาเธอกลับบ้านอีกครั้ง บอกพวกเขาว่าเธอนึกถึงบางอย่างขึ้นมา