Beowulf: An Anglo-Saxon Epic Poem — Page 3

อย่างไรก็ตาม บางครั้งเขาได้เพิ่มข้อสันนิษฐานของตนเองลงในการแก้ไขที่อ้างมาจากการวิจารณ์ของนักศึกษาท่านอื่นที่ศึกษาบทกวีนี้

Once in a while, however, he has added a conjecture of his own to the emendations quoted from the criticisms of other students of the poem.

งานชิ้นนี้มุ่งเน้นไปยังผู้อ่านสองกลุ่ม

This work is addressed to two classes of readers.

ผู้แปลขอความเห็นใจและความร่วมมือจากผู้อ่านทั้งสองกลุ่มเหมือนกัน

From both of these alike the translator begs sympathy and co-operation.

เขาหวังจะทำให้นักวิชาการด้านแองโกล-แซกซอนพอใจโดยยึดมั่นกับต้นฉบับอย่างซื่อสัตย์

The Anglo-Saxon scholar he hopes to please by adhering faithfully to the original.

เขามุ่งหมายที่จะดึงดูดความสนใจของนักศึกษาวรรณคดีอังกฤษ โดยนำเสนอมหากาพย์โบราณที่สุดของเผ่าพันธุ์เราในรูปแบบสมัยใหม่

The student of English literature he aims to interest by giving him, in modern garb, the most ancient epic of our race.

นี่เป็นงานที่กล้าหาญและเสี่ยงภัย

This is a bold and venturesome undertaking;

และถึงกระนั้นก็ต้องมีนักศึกษาบางท่านที่ศึกษาอดีตของชาวทิวโทนิกและยินดีที่จะติดตามแม้แต่ผู้นำทางที่กล้าหาญ

and yet there must be some students of the Teutonic past willing to follow even a daring guide,

หากพวกเขาสามารถอ่านในภาษาสมัยใหม่ถึงความโศกเศร้าของฮร็อธการ์ ความกล้าหาญของเบวูล์ฟ และความรู้สึกที่ปลุกเร้าหัวใจของบรรพบุรุษของเราในบ้านเกิดดั้งเดิมของพวกเขา

if they may read in modern phrases of the sorrows of Hrothgar, of the prowess of Beowulf, and of the feelings that stirred the hearts of our forefathers in their primeval homes.

เพื่อให้ถูกใจผู้อ่านกลุ่มใหญ่กว่า จึงได้ใช้จังหวะที่สม่ำเสมอ

In order to please the larger class of readers, a regular cadence has been used,

ซึ่งเป็นรูปแบบที่ในขณะที่ยังคงรักษาลักษณะสำคัญของต้นฉบับไว้ ก็ยังช่วยให้ผู้อ่านสามารถมองเห็นทิศทางข้างหน้าขณะอ่านได้

a measure which, while retaining the essential characteristics of the original, permits the reader to see ahead of him in reading.

บางทีนักวิชาการด้านแองโกล-แซกซอนทุกท่านต่างมีทฤษฎีของตนเองว่าควรแปลเบวูล์ฟอย่างไร

Perhaps every Anglo-Saxon scholar has his own theory as to how Beowulf should be translated.

บางท่านได้มอบฉบับร้อยแก้วของสิ่งที่เราเชื่อว่าเป็นบทกวีอันยิ่งใหญ่ให้แก่เรา

Some have given us prose versions of what we believe to be a great poem.

การกล่าวว่าการแปลของเคมเบิลและอาร์โนลด์ที่เราให้เกียรตินั้นล้มเหลวในการแสดงให้คนทั่วไปเห็นว่าเบวูล์ฟได้รับการขนานนามอย่างถูกต้องว่าเป็นมหากาพย์เรื่องแรกของเรานั้น จะถือเป็นการดูหมิ่นพวกเขาหรือไม่

Is it any reflection on our honored Kemble and Arnold to say that their translations fail to show a layman that Beowulf is justly called our first epic?