Beyond Good and Evil — Page 2

มีเหตุผลเพียงพอหรือไม่ที่จะสงสัยว่านักปรัชญาทั้งหลาย ตราบเท่าที่พวกเขาเป็นนักหลักคำสอน ล้วนไม่เข้าใจผู้หญิง

Is there not ground for suspecting that all philosophers, in so far as they have been dogmatists, have failed to understand women

ว่าความจริงจังอันน่าสะพรึงและความรบกวนอย่างงุ่มง่ามที่พวกเขามักแสดงออกต่อความจริงนั้น เป็นวิธีการที่ไร้ทักษะและไม่เหมาะสมในการได้ใจผู้หญิง

that the terrible seriousness and clumsy importunity with which they have usually paid their addresses to Truth, have been unskilled and unseemly methods for winning a woman

แน่นอนว่าเธอไม่เคยยอมให้ตัวเองถูกพิชิต และในปัจจุบันหลักคำสอนทุกชนิดต่างยืนอยู่ด้วยสีหน้าโศกเศร้าและท้อแท้ หากมันยังคงยืนอยู่เลย

Certainly she has never allowed herself to be won; and at present every kind of dogma stands with sad and discouraged mien--IF, indeed, it stands at all

เพราะมีพวกเยาะเย้ยที่ยืนยันว่ามันล้มลงแล้ว ว่าหลักคำสอนทั้งหลายล้มกลิ้งอยู่กับพื้น ยิ่งกว่านั้นคือมันอยู่ในวาระสุดท้าย

For there are scoffers who maintain that it has fallen, that all dogma lies on the ground--nay more, that it is at its last gasp

แต่พูดอย่างจริงจังแล้ว มีเหตุผลดีพอที่จะหวังว่าการตั้งหลักคำสอนในปรัชญาทั้งหมด ไม่ว่าจะมีท่าทีขึงขังหรือเด็ดขาดเพียงใด อาจเป็นเพียงความไร้เดียงสาอันสูงส่งและความอ่อนหัดเท่านั้น

But to speak seriously, there are good grounds for hoping that all dogmatizing in philosophy, whatever solemn, whatever conclusive and decided airs it has assumed, may have been only a noble puerilism and tyronism

และอาจถึงเวลาแล้วที่จะเข้าใจอีกครั้งว่า อะไรคือสิ่งที่แท้จริงที่ค้ำจุนสิ่งปลูกสร้างทางปรัชญาอันยิ่งใหญ่และสมบูรณ์แบบที่นักหลักคำสอนสร้างขึ้นมาจนบัดนี้

and probably the time is at hand when it will be once and again understood WHAT has actually sufficed for the basis of such imposing and absolute philosophical edifices as the dogmatists have hitherto reared

บางทีอาจเป็นความเชื่องมงายของคนสามัญตั้งแต่กาลเก่าก่อน เช่น ความเชื่องมงายเรื่องจิตวิญญาณ ซึ่งในรูปของความเชื่องมงายเรื่องตัวตนและอัตตานั้น ยังคงก่อความเสียหายอยู่ไม่หยุดหย่อน

perhaps some popular superstition of immemorial time (such as the soul-superstition, which, in the form of subject- and ego-superstition, has not yet ceased doing mischief)

หรือบางทีอาจเป็นเพียงการเล่นสำนวนคำ การหลอกลวงของไวยากรณ์ หรือการสรุปรวมอย่างบ้าบิ่นจากข้อเท็จจริงที่จำกัดมาก เป็นส่วนตัวมาก และเป็นมนุษย์มาก จนมนุษย์เกินไป

perhaps some play upon words, a deception on the part of grammar, or an audacious generalization of very restricted, very personal, very human--all-too-human facts