Coniston — Volume 01 — Page 2

เนินเขาดูเหมือนจะโจนพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าเมื่อฉันบรรยายถึงดินแดนแห่งนั้น ที่ซึ่งซินเทีย แวร์ถือกำเนิดขึ้น และชื่อท้องถิ่นเก่าแก่ก็ช่วยให้ภาพนั้นผุดขึ้นมาในใจได้อย่างแจ่มชัด

The hills seem to leap up against the sky as I describe that region where Cynthia Ware was born, and the very old country names help to summon up the picture.

ภูเขาโคนิสตัน ซึ่งบางคนเรียกว่าภูเขาสีน้ำเงิน ปกคลุมด้วยป่าเฮอร์ซิเนียน ยาวถึงสิบไมล์จากเหนือจรดใต้ พร้อมด้วยถนนผ่านช่องเขาที่คดเคี้ยวข้ามอานม้าหลังเนินของมัน

Coniston Mountain, called by some the Blue Mountain, clad in Hercynian forests, ten good miles in length, north and south, with its notch road that winds over the saddle behind the withers of it.

น้ำโคนิสตันซึมออกมาจากใต้ดินในร้อยแห่งบนเนินทางทิศตะวันออก รวมตัวกันเป็นลำธารเชี่ยวที่ตัดผ่านหินแกรนิตแข็ง ไหลลงทางใต้อ้อมปลายด้านใต้ของภูเขาโคนิสตัน

Coniston Water, that oozes out from under the loam in a hundred places, on the eastern slope, gathers into a rushing stream to cleave the very granite, flows southward around the south end of Coniston Mountain,

และเมื่อหมุนโม่แป้งที่แบรมป์ตันแล้ว ก็ไหลเอื่อยผ่านทุ่งหญ้าไปทางทิศตะวันตกในหุบเขาสีเขียวของมันเอง จนกระทั่งไปถึงฮาร์วิช ที่ซึ่งมันทำงานอีกครั้งและไหลตกลงสู่แม่น้ำ

and having turned the mills at Brampton, idles through meadows westward in its own green valley until it comes to Harwich, where it works again and tumbles into a river.

แบรมป์ตันและฮาร์วิชเป็นคู่แข่งกัน แต่น้ำโคนิสตันก็แบ่งปันพลังงานให้ทั้งสองเมืองอย่างเท่าเทียมกัน

Brampton and Harwich are rivals, but Coniston Water gives of its power impartially to each.

จากไร่นาเล็กๆ บนเนินทางทิศตะวันตกของภูเขาโคนิสตัน คุณสามารถมองเห็นหุบเขากว้างของแม่น้ำสายใหญ่แห่งหนึ่ง ที่ซึ่งต้นสนยักษ์เคยเติบโต และยังคงเติบโตอยู่ในปัจจุบัน ต้นสนที่ให้เสากระโดงเรือแก่กองทัพเรือของพระเจ้าจอร์จมากมายเป็นส่วยของแผ่นดิน

From the little farm clearings on the western slope of Coniston Mountain you can sweep the broad valley of a certain broad river where grew (and grow still) the giant pines that gave many a mast to King George's navy as tribute for the land.

และเลยแม่น้ำนั้นขึ้นไป ภูเขาแฟร์เวลล์อันงดงามหลากสีสันตั้งตระหง่าน บางครั้งเป็นสีแซฟไฟร์ บางครั้งเป็นสีอเมทิสต์ ยอดเขาถูกขอบล้อมด้วยเปลวไฟสีเหลืองทองยามเย็น

And beyond that river rises beautiful Farewell Mountain of many colors, now sapphire, now amethyst, its crest rimmed about at evening with saffron flame;

และเลยภูเขาแฟร์เวลล์ออกไป คลื่นสีมรกตของยอดเขาทางทิศตะวันตกรับแสงสุดท้ายของวัน

and, beyond Farewell, the emerald billows of the western peaks catching the level light.