East of the Sun and West of the Moon: Old Tales from the North — Page 115

มันไม่ควรจะเป็นความผิดของเขาหากมนุษย์หรือสัตว์ หรือแม้แต่ปีศาจตัวนั้นเอง จะได้หญ้าสักใบ ดังนั้น เมื่อยามเย็นมาถึง เขาก็ออกเดินทางไปยังโรงนา และนอนลงเพื่อหลับพัก แต่พอดึกเข้าหน่อย ก็เกิดเสียงอึกทึกและแผ่นดินไหวอย่างรุนแรง จนผนังและหลังคาสั่นสะเทือน คราง และดังเอี๊ยดอ๊าด จากนั้นเด็กหนุ่มก็กระโดดลุกขึ้น และวิ่งหนีไปอย่างเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เขาไม่กล้าหันหลังมองแม้แต่ครั้งเดียวจนกว่าจะถึงบ้าน และสำหรับหญ้านั้น ก็ถูกกินหมดในปีนี้เช่นเดียวกับที่เคยเกิดขึ้นสองครั้งก่อนหน้า

如果人类、野兽，甚至魔鬼本身得到了一片草叶，那也不应该是他的错。所以，当傍晚来临时，他动身前往谷仓，躺下来睡觉；但在夜里稍晚的时候，传来了一阵喧闹声和地动山摇，墙壁和屋顶都在颤抖、呻吟和嘎吱作响；这时少年猛地跳了起来，拼命逃跑；他不敢回头看哪怕一次，直到跑回家为止；至于那些干草，今年就和前两次一样，被吃得干干净净。

ในคืนเซนต์จอห์นถัดไป ชายคนนั้นกล่าวอีกครั้งว่า การสูญเสียหญ้าทั้งหมดในทุ่งนอกเมืองปีแล้วปีเล่าเช่นนี้ไม่ได้เลย ดังนั้นลูกชายคนหนึ่งของเขาจะต้องเดินทางไปเฝ้า และเฝ้าให้ดีด้วย ลูกชายคนโตรองก็พร้อมที่จะลองดวง เขาจึงออกเดินทางและนอนลงหลับในโรงนาเหมือนที่พี่ชายเคยทำมาก่อน แต่เมื่อคืนผ่านไป ก็เกิดเสียงดังก้องและแผ่นดินสั่นสะเทือน หนักกว่าคืนเซนต์จอห์นครั้งที่แล้วเสียอีก และเมื่อเด็กหนุ่มได้ยิน เขาก็ตกใจกลัวและวิ่งหนีไปราวกับกำลังแข่งขัน

在下一个圣约翰节之夜，那个男人再次说道，就这样年复一年地失去外野地里的所有草是万万不行的，所以他的一个儿子必须走过去看守，而且要好好看守。好吧，次子已经准备好碰碰运气了，于是他出发了，像他哥哥以前那样躺在谷仓里睡觉；但随着夜色渐深，传来了一阵隆隆声和大地的震动，比上一个圣约翰节之夜还要厉害，当少年听到这声音时，他被吓坏了，像赛跑一样拔腿就跑。