East of the Sun and West of the Moon: Old Tales from the North — Page 124

จากนั้นคนอื่นๆ ทั้งหมดก็ร้องบอกเขาว่า เขาอาจจะประหยัดตัวเองจากความยุ่งยากในการขี่ม้าขึ้นเนินนั้นได้ เพราะมันคงไม่เกิดผลดีอะไร

然后所有其他人都向他喊道，他大可以省去骑马上山的麻烦，因为那不会有什么好结果。

แต่เขาไม่ได้สนใจคำพูดเหล่านั้น และขับม้าของเขามุ่งหน้าสู่เนิน

但他没有理会他们，驱马向山冲去。

แล้วก็ขึ้นไปได้อย่างง่ายดาย ประมาณหนึ่งในสามของความสูง

他顺利地骑上去了约三分之一的高度。

และเมื่อขึ้นไปได้ไกลขนาดนั้นแล้ว เขาก็หันม้ากลับและขี่ลงมาอีกครั้ง

到了那里之后，他勒马转身，骑马下山了。

เจ้าหญิงคิดว่าตัวเองไม่เคยเห็นอัศวินที่หล่อเหลาเช่นนี้มาก่อนเลย และขณะที่เขากำลังขี่ม้าอยู่นั้น เธอก็นั่งคิดกับตัวเองว่า

公主觉得自己从未见过如此英俊的骑士，当他骑马时，她坐在那里心中默想：

"ขอให้สวรรค์ประทานให้เขาขึ้นไปถึงยอดและลงมาอีกด้านหนึ่งได้เถิด"

"但愿上天保佑他能骑上山顶，从另一边下来。"

และเมื่อเธอเห็นเขาหันหลังกลับ เธอก็โยนแอปเปิลทองคำลูกหนึ่งตามเขาลงไป และมันกลิ้งลงไปในรองเท้าของเขา

当她看到他折返时，她向他身后抛下了一个金苹果，苹果滚进了他的鞋子里。

แต่เมื่อเขาถึงเชิงเนิน เขาก็ขี่ม้าออกไปอย่างรวดเร็วจนไม่มีใครบอกได้ว่าเขาไปอยู่ที่ไหน

但当他到达山脚时，他骑马飞速离去，没有人知道他去了哪里。

เย็นวันนั้น อัศวินและเจ้าชายทั้งหมดต้องไปเข้าเฝ้าพระราชา เพื่อให้ผู้ที่ขี่ม้าขึ้นเนินได้ไกลนั้นแสดงแอปเปิลที่เจ้าหญิงโยนให้

那天傍晚，所有的骑士和王子都要到国王面前，让那位骑马上山的人拿出公主所抛的苹果。

แต่ไม่มีใครมีอะไรจะแสดงเลย พวกเขาทยอยกันมาทีละคน แต่ไม่มีชายคนใดสามารถแสดงแอปเปิลได้

但没有人有苹果可以拿出来。他们一个接一个地来，却没有一个人能拿出苹果。

เย็นวันนั้น พี่ชายของบูทส์ก็กลับบ้านเช่นกัน และมีเรื่องยืดยาวมากมายที่จะเล่าเกี่ยวกับการขี่ม้าขึ้นเนิน

傍晚时分，靴子的哥哥们也回到家里，带回了一大堆关于骑马上山的故事。