Frankenstein; or, the modern prometheus — Page 6

He asked me several questions concerning my progress in the different branches of science appertaining to natural philosophy.

เขาถามคำถามหลายข้อเกี่ยวกับความก้าวหน้าของฉันในสาขาต่างๆ ของวิทยาศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับปรัชญาธรรมชาติ

I replied carelessly, and partly in contempt, mentioned the names of my alchemists as the principal authors I had studied.

ฉันตอบอย่างไม่ใส่ใจและด้วยความดูถูดูแคลนบางส่วน กล่าวถึงชื่อของนักเล่นแร่แปรธาตุของฉันว่าเป็นผู้แต่งหลักที่ฉันได้ศึกษา

The professor stared.

ศาสตราจารย์จ้องมอง

"Have you," he said, "really spent your time in studying such nonsense?"

"คุณ" เขากล่าว "ใช้เวลาของคุณไปกับการศึกษาเรื่องไร้สาระเช่นนี้จริงหรือ"

I replied in the affirmative.

ฉันตอบรับ

"Every minute," continued M. Krempe with warmth, "every instant that you have wasted on those books is utterly and entirely lost.

"ทุกนาที" เอ็ม เครมเปกล่าวต่อด้วยความรุนแรง "ทุกขณะที่คุณเสียเวลาไปกับหนังสือเหล่านั้นนั้นสูญเปล่าอย่างสิ้นเชิง

You have burdened your memory with exploded systems and useless names.

คุณได้บรรทุกความทรงจำของคุณด้วยระบบที่ล้าสมัยและชื่อที่ไร้ประโยชน์

Good God!

พระเจ้า

In what desert land have you lived, where no one was kind enough to inform you that these fancies which you have so greedily imbibed are a thousand years old and as musty as they are ancient?

คุณอาศัยอยู่ในดินแดนร้างแห่งใดที่ไม่มีใครใจดีพอที่จะบอกคุณว่าจินตนาการเหล่านี้ที่คุณได้ดื่มด่ำอย่างตะกละนั้นเก่าแก่พันปีและขึ้นราเท่ากับความโบราณของมัน

I little expected, in this enlightened and scientific age, to find a disciple of Albertus Magnus and Paracelsus.

ฉันไม่คาดหวังเลยในยุคแห่งการรู้แจ้งและวิทยาศาสตร์นี้ที่จะพบสาวกของอัลเบอร์ตัส แมกนัสและพาราเซลซัส

My dear sir, you must begin your studies entirely anew."

ท่านผู้มีเกียรติ คุณต้องเริ่มการศึกษาของคุณใหม่ทั้งหมด"

So saying, he stepped aside and wrote down a list of several books treating of natural philosophy which he desired me to procure, and dismissed me after mentioning that in the beginning of the following week he intended to commence a course of lectures upon natural philosophy in its general relations, and that M. Waldman, a fellow professor, would lecture upon chemistry the alternate days that he omitted.

เมื่อพูดเช่นนั้นแล้ว เขาก็ก้าวไปข้างหนึ่งและเขียนรายชื่อหนังสือหลายเล่มที่กล่าวถึงปรัชญาธรรมชาติซึ่งเขาต้องการให้ฉันหามา และปล่อยให้ฉันไปหลังจากที่กล่าวว่าในต้นสัปดาห์ถัดไปเขาตั้งใจจะเริ่มหลักสูตรการบรรยายเกี่ยวกับปรัชญาธรรมชาติในความสัมพันธ์ทั่วไปของมัน และเอ็ม วาลด์แมน ศาสตราจารย์เพื่อนร่วมงาน จะบรรยายเกี่ยวกับเคมีในวันสลับที่เขาละไว้