Frankenstein; or, the modern prometheus — Page 10

ด้วยมือที่สั่นเทา ข้าพเจ้าได้นำเครื่องมือเหล่านั้นออกจากห้อง แต่ข้าพเจ้าคิดว่าไม่ควรทิ้งซากของงานให้ไปกระตุ้นความหวาดกลัวและความสงสัยของชาวนา ข้าพเจ้าจึงเก็บมันลงในตะกร้าพร้อมกับหินจำนวนมาก และขึ้นมาบนฝั่ง ตั้งใจที่จะโยนมันลงทะเลในคืนนั้น ระหว่างนั้นข้าพเจ้านั่งอยู่บนชายหาด ทำความสะอาดและจัดเรียงอุปกรณ์เคมีของข้าพเจ้า

With trembling hand I conveyed the instruments out of the room, but I reflected that I ought not to leave the relics of my work to excite the horror and suspicion of the peasants; and I accordingly put them into a basket, with a great quantity of stones, and laying them up, determined to throw them into the sea that very night; and in the meantime I sat upon the beach, employed in cleaning and arranging my chemical apparatus.

ไม่มีสิ่งใดที่จะสมบูรณ์ไปกว่าการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับความรู้สึกของข้าพเจ้านับตั้งแต่คืนที่ปีศาจปรากฏตัว ก่อนหน้านี้ข้าพเจ้ามองคำสัญญาของตนด้วยความสิ้นหวังอันมืดมนว่าเป็นสิ่งที่ต้องทำให้สำเร็จไม่ว่าผลที่ตามมาจะเป็นอย่างไร แต่บัดนี้ข้าพเจ้ารู้สึกเหมือนมีม่านบางๆ ถูกดึงออกจากหน้าตาของข้าพเจ้า และข้าพเจ้าได้เห็นอย่างชัดเจนเป็นครั้งแรก ความคิดที่จะเริ่มงานของข้าพเจ้าใหม่ไม่เคยผุดขึ้นในใจแม้แต่ชั่วครู่ คำขู่ที่ข้าพเจ้าได้ยินหนักอึ้งอยู่ในความคิดของข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้าไม่ได้คิดว่าการกระทำโดยสมัครใจของข้าพเจ้าจะสามารถหลีกเลี่ยงมันได้ ข้าพเจ้าได้ตัดสินใจในใจแล้วว่าการสร้างอีกตัวหนึ่งที่เหมือนกับปีศาจที่ข้าพเจ้าสร้างครั้งแรกจะเป็นการกระทำที่เห็นแก่ตัวอย่างต่ำช้าและโหดร้ายที่สุด และข้าพเจ้าได้ขับไล่ความคิดทุกอย่างที่อาจนำไปสู่ข้อสรุปที่แตกต่างออกจากใจของข้าพเจ้า

Nothing could be more complete than the alteration that had taken place in my feelings since the night of the appearance of the dæmon. I had before regarded my promise with a gloomy despair as a thing that, with whatever consequences, must be fulfilled; but I now felt as if a film had been taken from before my eyes and that I for the first time saw clearly. The idea of renewing my labours did not for one instant occur to me; the threat I had heard weighed on my thoughts, but I did not reflect that a voluntary act of mine could avert it. I had resolved in my own mind that to create another like the fiend I had first made would be an act of the basest and most atrocious selfishness, and I banished from my mind every thought that could lead to a different conclusion.