Harrigan — Page 2

พื้นที่순ตรวจของเขาสงบดี จะให้ผมบอกให้เขามากับพวกเราไหม

His beat is quiet. Shall I tell him to come with us?

"ไม่ต้อง" จ่าหัวเราะยิงฟัน แล้วแหงนมองตามบ่าไหล่กว้างของชายผมแดงที่พุ่งตัดฝ่าฝูงชนไปดุจหัวเรือที่ฝ่าคลื่น "ไปเอาตัวมอร์ลีย์มา" เขาพูดสั้นๆ

"No," grinned the sergeant, and then looked up and watched the broad shoulders of the red-haired man, who advanced through the crowd as the prow of a ship lunges through the waves. "Go get Morley," he said abruptly.

แต่แฮร์ริแกนเดินทางของเขาต่อไปโดยปราศจากความกังวล ไม่ใช่ว่าเขาลืมตำรวจคนนั้น แต่เพราะเขาชินกับการถูกจับตามองด้วยสายตาระแวงสงสัยของกฎหมาย

But Harrigan went on his way without misgivings, not that he forgot the policeman, but he was accustomed to stand under the suspicious eye of the law.

ตลอดการเร่ร่อนพเนจรของเขา สายตานั้นได้จับจ้องอยู่ที่ตัวเขาเสมอ

In all the course of his wanderings it had been upon him.

การปรากฏตัวของเขาต่อบรรดาเจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบนั้น เปรียบได้ดั่งเสียงแตรรบที่ดังขึ้นในหูม้าทหารม้า

His coming was to the men in uniform like the sound of the battle trumpet to the cavalry horse.

ทว่าคืนนี้เป็นคืนแรกของแฮร์ริแกนในโฮโนลูลู และยังมีสิ่งมากมายที่ต้องดู มากมายที่ต้องทำ

This, however, was Harrigan's first night in Honolulu, and there was much to see, much to do.

เขาเตร็ดเตร่ไปตามถนนหลายสาย และตอนนี้กำลังมุ่งหน้าไปยังย่านไอวิเลย์

He had rambled through the streets; now he was headed for the Ivilei district.

สัญชาตญาณพาเขาไปที่นั่น เสียงเล็กๆ เงียบๆ ภายในที่คอยนำพาเขาจากเรื่องยุ่งยากหนึ่งไปสู่อีกเรื่องยุ่งยากหนึ่งตลอดชีวิต

Instinct brought him there, the still, small voice which had guided him from trouble to trouble all his life.

ที่มุมถนนแห่งหนึ่ง เขาหยุดดูกลุ่มชาวคะนากาที่เดินผ่านมา สวมพวงมาลัยดอกไม้และดีดอูคูเลเล่

At a corner he stopped to watch a group of Kanakas who passed him, wreathed with leis and thrumming their ukuleles.

พวกเขาร้องเพลงในภาษาที่อ่อนหวานเต็มไปด้วยเสียงสระ และเสียงนั้นสำหรับแฮร์ริแกนแล้วเปรียบดั่งเสียงน้ำซัดและถอยลงบนหาดทราย ให้ความสงบอย่างหาที่สุดมิได้ และเฉื่อยชาดั่งบรรยากาศของโฮโนลูลู

They sang in their soft, many-voweled language and the sound was to Harrigan like the rush and lapse of water on a beach, infinitely soothing and as lazy as the atmosphere of Honolulu.

ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนถูกทำให้อ่อนโยนลงในเมืองแปลกประหลาดแห่งนี้ ที่ตะวันออกและตะวันตกมาพบกันกลางมหาสมุทรแปซิฟิก

All things are subdued in the strange city where East and West meet in the middle of the Pacific.