Heart of Darkness — Page 6

แต่มาร์โลว์ไม่ได้เป็นคนทั่วไป (ยกเว้นนิสัยชอบเล่าเรื่องของเขา) และสำหรับเขาแล้ว ความหมายของเหตุการณ์ใดๆ ไม่ได้อยู่ข้างใน เหมือนเมล็ดในผลไม้ แต่อยู่ข้างนอก ห่อหุ้มเรื่องราวนั้นไว้ เหมือนแสงจางๆ ที่ทำให้หมอกปรากฏขึ้น ดั่งรัศมีขุ่นมัวที่บางครั้งถูกทำให้มองเห็นได้ด้วยแสงสลัวของแสงจันทร์

But Marlow was not typical (if his propensity to spin yarns be excepted), and to him the meaning of an episode was not inside like a kernel but outside, enveloping the tale which brought it out only as a glow brings out a haze, in the likeness of one of these misty halos that sometimes are made visible by the spectral illumination of moonshine.

คำพูดของเขาไม่ได้ทำให้ใครรู้สึกแปลกใจเลย มันเป็นแบบมาร์โลว์ทุกอย่าง ทุกคนรับฟังอย่างเงียบงัน ไม่มีใครแม้แต่จะครางตอบ และในไม่ช้าเขาก็พูดอย่างช้าๆ ว่า

His remark did not seem at all surprising. It was just like Marlow. It was accepted in silence. No one took the trouble to grunt even; and presently he said, very slow—

"ฉันกำลังนึกถึงสมัยโบราณ ตอนที่ชาวโรมันมาถึงที่นี่เป็นครั้งแรก เมื่อหนึ่งพันเก้าร้อยปีก่อน ซึ่งก็ไม่นานมานี้เอง...

"I was thinking of very old times, when the Romans first came here, nineteen hundred years ago—the other day

แสงสว่างได้ออกมาจากแม่น้ำสายนี้นับแต่นั้น คุณพูดถึงพวกอัศวินใช่ไหม? ใช่ แต่มันก็เหมือนเปลวไฟที่วิ่งบนที่ราบ เหมือนแสงฟ้าแลบในกลุ่มเมฆ

Light came out of this river since—you say Knights? Yes; but it is like a running blaze on a plain, like a flash of lightning in the clouds.

เราอาศัยอยู่ในแสงริบหรี่นั้น ขอให้มันคงอยู่ยาวนานตราบเท่าที่โลกเก่าแก่ใบนี้ยังคงหมุนต่อไป! แต่ความมืดมิดนั้นเพิ่งอยู่ที่นี่เมื่อวานนี้เอง

We live in the flicker—may it last as long as the old earth keeps rolling! But darkness was here yesterday.

ลองจินตนาการถึงความรู้สึกของผู้บัญชาการเรือ จะเรียกว่าอะไรนะ เรือไตรรีมในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ที่ถูกสั่งให้มุ่งหน้าไปทางเหนืออย่างกะทันหัน

Imagine the feelings of a commander of a fine—what d'ye call 'em?—trireme in the Mediterranean, ordered suddenly to the north;

เดินทางข้ามแผ่นดินผ่านแคว้นกอลอย่างรีบเร่ง แล้วรับหน้าที่ดูแลเรือลำหนึ่งในบรรดาเรือที่ทหารโรมันสร้างขึ้น ซึ่งดูเหมือนว่าพวกเขาจะสร้างได้เป็นร้อยลำในหนึ่งหรือสองเดือน

run overland across the Gauls in a hurry; put in charge of one of these craft the legionaries—a wonderful lot of handy men they must have been, too—used to build, apparently by the hundred, in a month or two, if we may believe what we read.