Heart of Darkness — Page 7

ลองนึกภาพเขาที่นี่—สุดขอบโลก ทะเลสีตะกั่ว ท้องฟ้าสีควัน เรือที่แข็งทื่อพอๆ กับหีบเพลง—แล่นขึ้นไปตามแม่น้ำสายนี้พร้อมเสบียง หรือคำสั่ง หรืออะไรก็ตามแต่

Imagine him here—the very end of the world, a sea the colour of lead, a sky the colour of smoke, a kind of ship about as rigid as a concertina—and going up this river with stores, or orders, or what you like.

ฝั่งทราย หนองบึง ป่าทึบ คนป่าเถื่อน—อาหารที่เหมาะสำหรับคนเจริญแทบไม่มี มีแต่น้ำแม่น้ำเทมส์ให้ดื่ม

Sand-banks, marshes, forests, savages,—precious little to eat fit for a civilized man, nothing but Thames water to drink.

ไม่มีไวน์ฟาเลอร์เนียน ไม่มีการขึ้นฝั่ง

No Falernian wine here, no going ashore.

ที่นั่นที่นี่มีค่ายทหารหลงอยู่กลางป่าดงดิบ เหมือนเข็มในมัดหญ้า—ความหนาวเหน็บ หมอก พายุ โรคภัย การถูกเนรเทศ และความตาย—ความตายที่แฝงอยู่ในอากาศ ในน้ำ ในพุ่มไม้

Here and there a military camp lost in a wilderness, like a needle in a bundle of hay—cold, fog, tempests, disease, exile, and death—death skulking in the air, in the water, in the bush.

พวกเขาคงล้มตายเหมือนแมลงวันที่นี่

They must have been dying like flies here.

โอ้ ใช่—เขาทำมัน ทำได้ดีมากด้วย ไม่ต้องสงสัย และโดยไม่ได้คิดมากเกี่ยวกับมันนัก นอกจากในภายหลังที่อาจอวดอ้างสิ่งที่ตนเองได้ผ่านมาในช่วงชีวิต

Oh, yes—he did it. Did it very well, too, no doubt, and without thinking much about it either, except afterwards to brag of what he had gone through in his time, perhaps.

พวกเขาเข้มแข็งพอที่จะเผชิญกับความมืดมิด

They were men enough to face the darkness.

และบางทีเขาอาจรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นด้วยความหวังที่จะได้รับการเลื่อนตำแหน่งในกองเรือที่เมืองราเวนนาในเวลาต่อมา หากเขามีเพื่อนที่ดีในกรุงโรมและรอดชีวิตจากสภาพอากาศอันเลวร้าย

And perhaps he was cheered by keeping his eye on a chance of promotion to the fleet at Ravenna by and by, if he had good friends in Rome and survived the awful climate.

หรือลองนึกถึงหนุ่มพลเมืองผู้เรียบร้อยในชุดโตกา—บางทีเล่นลูกเต๋ามากเกินไป คุณรู้ไหม—ที่ออกมาที่นี่ในขบวนของผู้สำเร็จราชการ หรือผู้เก็บภาษี หรือแม้แต่พ่อค้า เพื่อมาสร้างเนื้อสร้างตัว

Or think of a decent young citizen in a toga—perhaps too much dice, you know—coming out here in the train of some prefect, or tax-gatherer, or trader even, to mend his fortunes.