History of the Decline and Fall of the Roman Empire — Volume 1 — Page 7

ขอบเขตและความสอดคล้องกลมกลืนของการออกแบบนี้ คืองสิ่งที่แยกแยะงานของกิบบอนออกจากงานเขียนประวัติศาสตร์ยิ่งใหญ่ชิ้นอื่นๆ อย่างไม่ต้องสงสัย

This extent and harmony of design is unquestionably that which distinguishes the work of Gibbon from all other great historical compositions.

เขาเป็นคนแรกที่สร้างสะพานเชื่อมข้ามช่องว่างระหว่างยุคโบราณและยุคสมัยใหม่ และเชื่อมโยงโลกประวัติศาสตร์อันยิ่งใหญ่สองโลกเข้าหากัน

He has first bridged the abyss between ancient and modern times, and connected together the two great worlds of history.

ข้อได้เปรียบสำคัญที่นักประวัติศาสตร์คลาสสิกมีเหนือนักประวัติศาสตร์ยุคสมัยใหม่คือความเป็นเอกภาพของแผนงาน ซึ่งแน่นอนว่าเอื้อให้ทำได้ง่ายขึ้นมากจากขอบเขตที่แคบกว่าของการวิจัยที่พวกเขาจำกัดตัวเองอยู่

The great advantage which the classical historians possess over those of modern times is in unity of plan, of course greatly facilitated by the narrower sphere to which their researches were confined.

ยกเว้นเฮโรโดตัส นักประวัติศาสตร์ผู้ยิ่งใหญ่ของกรีก ซึ่งเราไม่รวมนักรวบรวมยุคหลังอย่างไดโอโดรัส ซิคูลัส ได้จำกัดตัวเองอยู่เพียงช่วงเวลาเดียว หรืออย่างน้อยก็ขอบเขตที่คับแคบของกิจการกรีก

Except Herodotus, the great historians of Greece—we exclude the more modern compilers, like Diodorus Siculus—limited themselves to a single period, or at least to the contracted sphere of Grecian affairs.

เท่าที่พวกอนารยชนล่วงล้ำเข้ามาในเขตแดนกรีก หรือมีส่วนเกี่ยวพันกับการเมืองกรีกอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ พวกเขาก็ได้รับการยอมรับเข้าสู่ขอบเขตของประวัติศาสตร์กรีก

As far as the Barbarians trespassed within the Grecian boundary, or were necessarily mingled up with Grecian politics, they were admitted into the pale of Grecian history.

แต่สำหรับทูซิดิดีสและเซโนฟอน ยกเว้นการรุกรานของเปอร์เซียในงานของคนหลัง กรีซคือโลกทั้งใบ

But to Thucydides and to Xenophon, excepting in the Persian inroad of the latter, Greece was the world.

ความเป็นเอกภาพตามธรรมชาติจำกัดการเล่าเรื่องของพวกเขาให้อยู่ในลำดับตามกาลเวลาเกือบทั้งหมด บทแทรกเสริมเกิดขึ้นน้อยมากและสั้นมาก

Natural unity confined their narrative almost to chronological order, the episodes were of rare occurrence and extremely brief.

สำหรับนักประวัติศาสตร์โรมัน แนวทางก็ชัดเจนและกำหนดไว้แล้วไม่ต่างกัน

To the Roman historians the course was equally clear and defined.

โรมคือศูนย์กลางแห่งความเป็นเอกภาพของพวกเขา และความสม่ำเสมอที่วงกลมของอาณาจักรโรมันขยายออกไปโดยรอบ ตลอดจนความเป็นระเบียบที่ระบบปกครองพลเรือนของพวกเขาขยายตัว ได้บังคับให้นักประวัติศาสตร์โรมันยึดแผนที่โพลีเบียสประกาศว่าเป็นหัวข้อของงานประวัติศาสตร์ของเขา นั่นคือวิธีการและรูปแบบที่โลกทั้งใบตกอยู่ภายใต้การครอบครองของโรม

Rome was their centre of unity; and the uniformity with which the circle of the Roman dominion spread around, the regularity with which their civil polity expanded, forced, as it were, upon the Roman historian that plan which Polybius announces as the subject of his history, the means and the manner by which the whole world became subject to the Roman sway.

การเมืองที่สลับซับซ้อนของอาณาจักรยุโรปนั้นแตกต่างออกไปเพียงใด!

How different the complicated politics of the European kingdoms!