Light O' the Morning: The Story of an Irish Girl — Page 1

"ทำไมล่ะ คุณนอรา—"

"Why, then, Miss Nora--"

"ใช่ ฮันนาห์?"

"Yes, Hannah?"

"เธอไม่ได้เห็นเจ้านายเดินมาทางนี้บ้างหรือ คุณนาย?"

"You didn't see the masther going this way, miss?"

"หมายความว่าอะไร ฮันนาห์? พ่อไม่เคยอยู่บ้านในเวลานี้เลย"

"What do you mean, Hannah? Father is never at home at this hour."

"ฉันแค่คิดว่าบางที—" ฮันนาห์พูด เสียงของเธอลังเลไม่แน่ใจ พลางค่อยๆ ถอยห่างออกไปนิดหนึ่ง

"I thought maybe--" said Hannah. She spoke in a dubious voice, backing a little away.

ฮันนาห์เป็นหญิงร่างเตี้ยอ้วนป้อม เป็นแบบฉบับของสาวไอริชแท้ๆ

Hannah was a small, squat woman, of a truly Irish type.

จมูกของเธอเชิดขึ้น ปากกว้าง ดวงตาดำสนิทและเป็นประกายด้วยความสนุกสนาน

Her nose was celestial, her mouth wide, her eyes dark, and sparkling with fun.

เธอสวมกระโปรงชั้นในสั้นทำจากผ้าหยาบ และสวมเสื้อคลุมที่เรียกว่า bedgown ทับอยู่ด้านนอก

She was dressed in a short, coarse serge petticoat, with what is called a bedgown over it;

เสื้อคลุม bedgown นั้นทำจากผ้าคาลิโกลายทาง สีเหลืองและสีแดง และถูกรัดไว้ที่เอวด้วยสายผ้าผืนกว้างสีเดียวกัน

the bedgown was made of striped calico, yellow and red, and was tied in at the waist with a broad band of the same.

ผมของฮันนาห์เริ่มหงอกขาวอย่างเห็นได้ชัด และใบหน้าอันเต็มไปด้วยอารมณ์ขันของเธอปกคลุมด้วยริ้วรอยเหี่ยวย่นเป็นร่างแหอย่างแท้จริง

Hannah's hair was strongly inclined to gray, and her humorous face was covered with a perfect network of wrinkles.

เธอเผยให้เห็นฟันขาวสะอาดระยิบระยับในขณะที่มองตรงไปยังสาวน้อยที่เธอกำลังพูดด้วย

She showed a gleam of snowy teeth now, as she looked full at the young girl whom she was addressing.

"อ้อ คุณนอรา" เธอพูด "ฉันรู้สึกเสียใจแทนพวกเธอจริงๆ"

"Ah, then, Miss Nora," she said, "it's I that am sorry for yez."

ก่อนที่นอรา โอ'ชานาแกนจะเอ่ยปากพูดแม้แต่คำเดียว ฮันนาห์ก็หันกลับบนส้นเท้าของเธอเสียแล้ว

Before Nora O'Shanaghgan could utter a word Hannah had turned on her heel.

"กลับมาซิ ฮันนาห์" นอราพูดด้วยน้ำเสียงสั่งการ

"Come back, Hannah," said Nora in an imperious voice.

"สักครู่นะที่รัก ฉันได้ยินเสียงเด็กๆ เรียกฉัน กำลังมาแล้ว ไมค์ที่รัก กำลังมา"

"Presently, darlint; it's the childer I hear calling me. Coming, Mike asthore, coming."

ร่างเตี้ยอ้วนป้อมนั้นวิ่งลงไปตามทางเดินข้างทางที่นำไปสู่คอกม้า

The squat little figure flew down a side walk which led to a paddock:

เลยคอกม้าออกไปมีประตูหมุน และที่ปลายสุดของทุ่งนาที่ติดกันมีกระท่อมทำด้วยโคลน มีหน้าต่างเล็กๆ บานเดียวและหลังคามุงฟาง

beyond the paddock was a turnstile, and at the farther end of an adjacent field a cabin made of mud, with one tiny window and a thatched roof.