Meditations — Page 7

เขาเดินตามเส้นทางที่บรรพบุรุษของเขาได้บุกเบิกไว้

He trod the path beaten by his predecessors,

มุ่งหวังเพียงแค่ทำหน้าที่ของตนให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ และป้องกันการทุจริต

seeking only to do his duty as well as he could, and to keep out corruption.

เขาทำสิ่งที่ไม่ฉลาดบางอย่าง นั่นเป็นความจริง

He did some unwise things, it is true.

การสร้างผู้ร่วมปกครองในจักรวรรดิ อย่างที่เขาทำกับเวรุส เป็นนวัตกรรมที่อันตรายซึ่งจะประสบความสำเร็จได้ก็ต่อเมื่อคนใดคนหนึ่งในสองคนยอมลบตัวเองออกไป

To create a compeer in empire, as he did with Verus, was a dangerous innovation which could only succeed if one of the two effaced himself;

และภายใต้การปกครองของไดโอคลีเชียน บรรทัดฐานนี้เองได้ทำให้จักรวรรดิโรมันแตกออกเป็นสองส่วน

and under Diocletian this very precedent caused the Roman Empire to split into halves.

เขาทำผิดพลาดในการบริหารพลเรือนด้วยการรวมอำนาจมากเกินไป

He erred in his civil administration by too much centralising.

แต่จุดแข็งในรัชสมัยของเขาคือการบริหารงานยุติธรรม

But the strong point of his reign was the administration of justice.

มาร์คัสพยายามออกกฎหมายเพื่อปกป้องคนอ่อนแอ ทำให้ชีวิตของทาสเบาบางลง และทำหน้าที่แทนบิดาแก่เด็กกำพร้า

Marcus sought by-laws to protect the weak, to make the lot of the slaves less hard, to stand in place of father to the fatherless.

มีการจัดตั้งมูลนิธิการกุศลเพื่อเลี้ยงดูและให้การศึกษาแก่เด็กยากจน

Charitable foundations were endowed for rearing and educating poor children.

จังหวัดต่างๆ ได้รับการคุ้มครองจากการกดขี่ และมีการให้ความช่วยเหลือสาธารณะแก่เมืองหรือเขตที่ประสบภัยพิบัติ

The provinces were protected against oppression, and public help was given to cities or districts which might be visited by calamity.

มลทินใหญ่หลวงบนชื่อเสียงของเขา และเป็นสิ่งที่อธิบายได้ยากยิ่ง คือการปฏิบัติต่อชาวคริสต์

The great blot on his name, and one hard indeed to explain, is his treatment of the Christians.

ในรัชสมัยของเขา จัสตินที่กรุงโรมได้กลายเป็นผู้พลีชีพเพื่อความเชื่อของตน และโพลีคาร์ปที่เมืองสมิร์นา

In his reign Justin at Rome became a martyr to his faith, and Polycarp at Smyrna,

และเรารู้จักเหตุการณ์คลั่งศาสนาในจังหวัดต่างๆ มากมายซึ่งทำให้ผู้ศรัทธาต้องสูญเสียชีวิต

and we know of many outbreaks of fanaticism in the provinces which caused the death of the faithful.

การอ้างว่าเขาไม่รู้เรื่องความโหดร้ายที่เกิดขึ้นในนามของเขาไม่ใช่ข้อแก้ตัว

It is no excuse to plead that he knew nothing about the atrocities done in his name:

มันเป็นหน้าที่ของเขาที่จะต้องรู้ และหากเขาไม่รู้ เขาคงจะเป็นคนแรกที่ยอมรับว่าตนบกพร่องในหน้าที่

it was his duty to know, and if he did not he would have been the first to confess that he had failed in his duty.