Mother West Wind "Why" Stories — Page 31

'เมื่อภัยใกล้เข้ามา ใครที่วิ่งหนีได้ก็จะมีชีวิตรอดเพื่อวิ่งหนีในวันอื่นอีก' ปีเตอร์โต้กลับอย่างรวดเร็ว

'危险来临时，逃跑的人能活下来，以后还能再跑，'彼得迅速反驳道。

จากนั้นเขาก็เริ่มเล่นซุกซนอย่างบ้าคลั่งกับบรรดาสายลมน้อยร่าเริง จนกระทั่งพวกเขาและตัวเขาเองเหนื่อยหมดแรงและพร้อมจะพักผ่อน

然后他和那些快乐的小风儿们疯玩了一通，直到大家都筋疲力尽，需要好好休息。

'ฉันอยากรู้' ปีเตอร์พูดขณะที่เขาเอนตัวลงนอนตรงกลางแปลงโคลเวอร์หอม 'ว่าทำไมจิมมี่ สกั๊งค์ถึงไม่เคยรีบร้อนเลย'

彼得伸展身体躺在甜三叶草丛中央，说道："我真想知道为什么吉米臭鼬从不着急。"

'พวกเราก็อยากให้แกเล่าให้พวกเราฟังเหมือนกัน' สายลมน้อยร่าเริงตัวหนึ่งร้องขึ้น

一个快乐的小风儿喊道："我们也希望你告诉我们同样的事情！"

'แต่ฉันบอกไม่ได้หรอก' ปีเตอร์โต้แย้ง 'คนอื่นๆ ทุกคนดูเหมือนจะรีบร้อนบ้างในบางครั้ง แต่จิมมี่ไม่เคยเลย เขาบอกว่ามันเป็นการสิ้นเปลืองพลังงาน ไม่รู้ว่าหมายความว่าอย่างไร'

彼得辩解道："但我说不上来。其他人有时候似乎都会着急，但吉米从来不急。他说那是浪费精力，不知道是什么意思。"

'ฉันมีความคิดนะ ไปที่สระน้ำยิ้มแย้มแล้วถามคุณปู่กบเรื่องนี้เดี๋ยวนี้เลยดีกว่า เขาน่าจะรู้แน่ๆ' สายลมน้อยร่าเริงตัวหนึ่งพูดขึ้น

一个快乐的小风儿提议道："我有个主意——我们现在去微笑池塘，问青蛙爷爷吧。他一定知道。"

'ตกลง' ปีเตอร์ตอบพร้อมกับกระโดดลุกขึ้น 'แต่พวกแกต้องเป็นคนถามเขานะ ฉันขอเรื่องเล่าจากเขาไปมากแล้ว จนไม่กล้าขออีกทันที เดี๋ยวเขาจะบอกว่าฉันน่ารำคาญ'

彼得跳起身来，回答说："好吧。但是你们得去问他。我已经向他要了太多故事了，不敢马上再开口，怕他说我太烦人。"

ดังนั้นจึงตกลงกันว่าบรรดาสายลมน้อยร่าเริงจะเป็นคนถามคุณปู่กบว่าทำไมจิมมี่ สกั๊งค์ถึงไม่เคยรีบร้อน และปีเตอร์จะหลบอยู่ให้พ้นสายตาจนกว่าคุณปู่กบจะเริ่มเล่าเรื่อง เพราะพวกเขาแน่ใจว่าจะต้องมีเรื่องเล่าแน่ๆ

于是大家商定，由快乐的小风儿们去问青蛙爷爷为什么吉米臭鼬从不着急，而彼得则躲在一旁，等青蛙爷爷开始讲故事再出来，因为他们确信一定会有故事可听。