Notre-Dame de Paris — Page 8

หากเราซึ่งเป็นชาวปี ค.ศ. 1830 จะได้รับโอกาสให้หลอมรวมความคิดเข้ากับชาวปารีสในศตวรรษที่สิบห้า และได้ก้าวเข้าไปพร้อมกับพวกเขา ท่ามกลางการผลักดัน การเบียดเสียด และการฉุดกระชาก สู่ห้องโถงอันกว้างใหญ่ของพระราชวังแห่งนั้น ซึ่งแออัดยัดเยียดในวันที่หกของเดือนมกราคม ค.ศ. 1482 ภาพที่ปรากฏก็คงไม่ปราศจากทั้งความน่าสนใจและเสน่ห์ดึงดูด และสิ่งที่อยู่รอบตัวเราล้วนเป็นสิ่งที่เก่าแก่จนดูราวกับว่าเป็นเรื่องใหม่

If it could be granted to us, the men of 1830, to mingle in thought with those Parisians of the fifteenth century, and to enter with them, jostled, elbowed, pulled about, into that immense hall of the palace, which was so cramped on that sixth of January, 1482, the spectacle would not be devoid of either interest or charm, and we should have about us only things that were so old that they would seem new.

ด้วยความยินยอมของท่านผู้อ่าน เราจะพยายามสืบทอดความประทับใจที่ท่านจะได้สัมผัส หากได้ร่วมเดินทางกับเราข้ามผ่านธรณีประตูของห้องโถงอันยิ่งใหญ่แห่งนั้น ท่ามกลางฝูงชนที่วุ่นวายพลุกพล่าน สวมใส่เสื้อคลุม เสื้อกั๊กสั้นไร้แขน และเสื้อดับเล็ต

With the reader's consent, we will endeavor to retrace in thought, the impression which he would have experienced in company with us on crossing the threshold of that grand hall, in the midst of that tumultuous crowd in surcoats, short, sleeveless jackets, and doublets.

และก่อนอื่นใด มีเสียงอึกทึกดังแว่วในหู มีแสงสว่างจ้าพร่าตา เหนือศีรษะของเราคือเพดานโค้งโอจีฟสองชั้น ประดับด้วยงานแกะสลักไม้ ทาสีฟ้าครามและประดับด้วยดอกลิลลี่ทองคำ ใต้เท้าของเราเป็นพื้นหินอ่อนขาวดำสลับกัน ห่างออกไปไม่กี่ก้าวคือเสาขนาดมหึมา แล้วก็อีกเสาหนึ่ง และอีกเสาหนึ่ง รวมเจ็ดเสาตลอดความยาวของห้องโถง รองรับส่วนโค้งของเพดานสองชั้น ณ กึ่งกลางความกว้างของห้อง รอบสี่เสาแรกมีแผงร้านค้าของพ่อค้า ระยิบระยับไปด้วยกระจกและของประดับประดา ส่วนรอบสามเสาสุดท้ายมีม้านั่งไม้โอ๊คที่ขัดมันเงาด้วยการนั่งของผู้ที่มาฟ้องร้องคดีและเหล่าทนายความ

And, first of all, there is a buzzing in the ears, a dazzlement in the eyes. Above our heads is a double ogive vault, panelled with wood carving, painted azure, and sown with golden fleurs-de-lis; beneath our feet a pavement of black and white marble, alternating. A few paces distant, an enormous pillar, then another, then another; seven pillars in all, down the length of the hall, sustaining the spring of the arches of the double vault, in the centre of its width. Around four of the pillars, stalls of merchants, all sparkling with glass and tinsel; around the last three, benches of oak, worn and polished by the trunk hose of the litigants, and the robes of the attorneys.