On the Method of Zadig: Essay #1 from "Science and Hebrew Tradition" — Page 2

สิ่งที่เราสนใจในแสงสว่างคือมันส่องทางให้เรา ไม่ใช่ว่ามันเป็นตะเกียงหรือเทียน จะเป็นไขมันสัตว์หรือขี้ผึ้งก็ตาม

What we care about in a light is that it shows the way, not whether it is lamp or candle, tallow or wax.

ความสนใจที่แท้จริงของเราในตัวซาดิกอยู่ที่แนวคิดที่เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นบิดา

Our only real interest in Zadig lies in the conceptions of which he is the putative father;

และนักเขียนชีวประวัติของเขาได้นำเสนอแนวคิดเหล่านั้นด้วยความชัดเจนและภาพประกอบที่มีชีวิตชีวาอย่างมาก

and his biographer has stated these with so much clearness and vivacious illustration,

จนเราแทบไม่รู้สึกเจ็บปวดเลย แม้ว่าการวิจัยเชิงวิพากษ์จะพิสูจน์ได้ว่าพระราชา Moabdar และเรื่องราวทั้งหมดนั้นไม่มีมูลทางประวัติศาสตร์

that we need hardly feel a pang, even if critical research should prove King Moabdar and all the rest of the story to be unhistorical,

และทำให้ตัวซาดิกเองลดเหลือเพียงสถานะเลือนรางของตำนานสุริยะ

and reduce Zadig himself to the shadowy condition of a solar myth.

วอลแตร์เล่าให้เราฟังว่า เมื่อซาดิกเบื่อหน่ายชีวิตจากความผิดหวังในเรื่องส่วนตัวหลายประการ เขาจึงถอนตัวออกจากความวุ่นวายของบาบิลอน

Voltaire tells us that, disenchanted with life by sundry domestic misadventures, Zadig withdrew from the turmoil of Babylon

ไปยังที่พักอันเงียบสงบริมฝั่งแม่น้ำยูเฟรติส ซึ่งเขาใช้เวลาในความโดดเดี่ยวด้วยการศึกษาธรรมชาติ

to a secluded retreat on the banks of the Euphrates, where he beguiled his solitude by the study of nature.

ความมหัศจรรย์นานัปการของโลกแห่งชีวิตมีแรงดึงดูดพิเศษสำหรับนักศึกษาผู้โดดเดี่ยวผู้นี้

The manifold wonders of the world of life had a particular attraction for the lonely student;

การสังเกตพืชและสัตว์รอบข้างอย่างต่อเนื่องและอดทนได้ฝึกฝนความสามารถในการสังเกตและการใช้เหตุผลที่เขามีมาแต่กำเนิด

incessant and patient observation of the plants and animals about him sharpened his naturally good powers of observation and of reasoning;

จนในที่สุดเขาได้รับความเฉลียวฉลาดที่ทำให้เขาสามารถมองเห็นความแตกต่างเล็กน้อยนับไม่ถ้วนในหมู่สิ่งต่าง ๆ ที่สายตาที่ไม่ได้รับการฝึกฝนมองว่าเหมือนกันทุกประการ

until, at length, he acquired a sagacity which enabled him to perceive endless minute differences among objects which, to the untutored eye, appeared absolutely alike.

อาจคาดได้ว่าการขยายพลังของจิตใจและคลังความรู้ธรรมชาตินั้นจะนำไปสู่สิ่งอื่นใดนอกจากการเพิ่มพูนสวัสดิภาพของตนเองและประโยชน์ของเพื่อนมนุษย์

It might have been expected that this enlargement of the powers of the mind and of its store of natural knowledge could tend to nothing but the increase of a man's own welfare and the good of his fellow-men.

แต่ซาดิกกลับถูกกำหนดชะตาให้ประสบกับความไร้สาระของความคาดหวังเช่นนั้น

But Zadig was fated to experience the vanity of such expectations.