Peter Pan — Page 2

"Oh dear, oh dear," sighed Wendy.

"โอ้โห โอ้โห" เวนดี้ため息ため息... เวนดี้ถอนหายใจ

"Now these three children had a faithful nurse called Nana; but Mr. Darling was angry with her and chained her up in the yard, and so all the children flew away."

"บัดนี้เด็กทั้งสามคนมีพี่เลี้ยงที่ซื่อสัตย์ชื่อนานา แต่คุณดาร์ลิ่งโกรธเธอและล่ามโซ่เธอไว้ในสนาม ดังนั้นเด็กทุกคนจึงบินหนีไป"

"It's an awfully good story," said Nibs.

"มันเป็นเรื่องราวที่ดีมากเลย" นิบส์กล่าว

"They flew away," Wendy continued, "to the Neverland, where the lost children are."

"พวกเขาบินหนีไป" เวนดี้พูดต่อ "ไปยังดินแดนเนเวอร์แลนด์ ที่ซึ่งเด็กที่หลงทางอยู่"

"I just thought they did," Curly broke in excitedly.

"ฉันก็แค่คิดว่าพวกเขาทำอย่างนั้น" เคอร์ลี่แทรกขึ้นอย่างตื่นเต้น

"I don't know how it is, but I just thought they did!"

"ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นอย่างไร แต่ฉันก็แค่คิดว่าพวกเขาทำอย่างนั้น!"

"O Wendy," cried Tootles, "was one of the lost children called Tootles?"

"โอ้ เวนดี้" ทูเทิลส์ร้องขึ้น "เด็กที่หลงทางคนหนึ่งชื่อทูเทิลส์ไหม?"

"Yes, he was."

"ใช่ เขาเป็น"

"I am in a story. Hurrah, I am in a story, Nibs."

"ฉันอยู่ในเรื่องราว ไชโย ฉันอยู่ในเรื่องราว นิบส์"

"Hush. Now I want you to consider the feelings of the unhappy parents with all their children flown away."

"เงียบ ตอนนี้ฉันอยากให้พวกคุณนึกถึงความรู้สึกของพ่อแม่ที่ไม่มีความสุข ที่มีลูกทุกคนบินหนีไป"

"Oo!" they all moaned, though they were not really considering the feelings of the unhappy parents one jot.

"อู๋!" พวกเขาทุกคนคร่ำครวญ แม้ว่าพวกเขาไม่ได้คิดถึงความรู้สึกของพ่อแม่ที่ไม่มีความสุขแม้แต่น้อย

"Think of the empty beds!"

"คิดถึงเตียงที่ว่างเปล่า!"

"Oo!"

"อู๋!"

"It's awfully sad," the first twin said cheerfully.

"มันน่าเศร้ามากเลย" แฝดคนแรกพูดอย่างร่าเริง

"I don't see how it can have a happy ending," said the second twin.

"ฉันไม่เห็นว่ามันจะมีตอนจบที่มีความสุขได้อย่างไร" แฝดคนที่สองกล่าว

"Do you, Nibs?"

"แกเห็นด้วยไหม นิบส์?"

"I'm frightfully anxious."

"ฉันกังวลอย่างมากเลย"

"If you knew how great is a mother's love," Wendy told them triumphantly, "you would have no fear."

"ถ้าพวกคุณรู้ว่าความรักของแม่นั้นยิ่งใหญ่เพียงใด" เวนดี้บอกพวกเขาอย่างภาคภูมิ "พวกคุณก็จะไม่มีความกลัว"

She had now come to the part that Peter hated.

ตอนนี้เธอมาถึงส่วนที่ปีเตอร์เกลียด

"I do like a mother's love," said Tootles, hitting Nibs with a pillow.

"ฉันชอบความรักของแม่" ทูเทิลส์กล่าว พลางตีนิบส์ด้วยหมอน

"Do you like a mother's love, Nibs?"

"แกชอบความรักของแม่ไหม นิบส์?"

"I do just," said Nibs, hitting back.

"ฉันชอบมากเลย" นิบส์กล่าว พลางตีกลับ