Peter Pan — Page 5

"

"

So this was the truth about mothers. The toads!

นี่คือความจริงเกี่ยวกับแม่ พวกคางคก!

Still it is best to be careful; and no one knows so quickly as a child when he should give in.

แม้กระนั้นก็ยังดีที่สุดที่จะระมัดระวัง และไม่มีใครรู้ได้เร็วเท่าเด็กว่าเมื่อไรที่เขาควรจะยอม

"Wendy, let us go home," cried John and Michael together.

"เวนดี้ พวกเราไปบ้านกันเถอะ" จอห์นและไมเคิลร้องพร้อมกัน

"Yes," she said, clutching them.

"ใช่" เธอพูด พลางกอดพวกเขาไว้แน่น

"Not to-night?" asked the lost boys bewildered.

"ไม่ใช่คืนนี้หรือ?" เหล่าเด็กหลงป่าถามด้วยความงุนงง

They knew in what they called their hearts that one can get on quite well without a mother, and that it is only the mothers who think you can't.

พวกเขารู้ในสิ่งที่พวกเขาเรียกว่าหัวใจของตนเองว่า คนเราสามารถดำเนินชีวิตได้ดีทีเดียวโดยไม่มีแม่ และมีแต่พวกแม่เท่านั้นที่คิดว่าทำไม่ได้

"At once," Wendy replied resolutely, for the horrible thought had come to her: "Perhaps mother is in half mourning by this time."

"ทันทีเลย" เวนดี้ตอบอย่างแน่วแน่ เพราะความคิดที่น่าสยดสยองได้ผุดขึ้นมาในใจเธอว่า "บางทีแม่อาจอยู่ในช่วงไว้ทุกข์ครึ่งหนึ่งแล้วก็ได้"

This dread made her forgetful of what must be Peter's feelings, and she said to him rather sharply, "Peter, will you make the necessary arrangements?"

ความหวาดกลัวนี้ทำให้เธอลืมนึกถึงความรู้สึกของปีเตอร์ และเธอพูดกับเขาค่อนข้างห้วนว่า "ปีเตอร์ คุณช่วยจัดการสิ่งที่จำเป็นให้หน่อยได้ไหม?"

"If you wish it," he replied, as coolly as if she had asked him to pass the nuts.

"ถ้าคุณต้องการเช่นนั้น" เขาตอบอย่างเย็นชาราวกับว่าเธอขอให้เขาส่งถั่วให้

Not so much as a sorry-to-lose-you between them!

ไม่มีแม้แต่คำว่าเสียดายที่ต้องจากกันระหว่างพวกเขาเลย!

If she did not mind the parting, he was going to show her, was Peter, that neither did he.

ถ้าเธอไม่รู้สึกอะไรกับการจากลา ปีเตอร์ก็จะแสดงให้เธอเห็นว่าเขาก็ไม่รู้สึกอะไรเช่นกัน

But of course he cared very much; and he was so full of wrath against grown-ups, who, as usual, were spoiling everything, that as soon as he got inside his tree he breathed intentionally quick short breaths at the rate of about five to a second.

แต่แน่นอนว่าเขาใส่ใจมากทีเดียว และเขาเต็มไปด้วยความโกรธต่อผู้ใหญ่ ซึ่งเหมือนเช่นเคยทำลายทุกอย่างให้พังพินาศ จนกระทั่งพอเขาเข้าไปในโพรงต้นไม้ของตัวเอง เขาก็หายใจสั้นๆ เร็วๆ อย่างตั้งใจในอัตราประมาณห้าครั้งต่อวินาที