Peter Pan — Page 7

มันไม่ใช่คำถามที่ดีนักที่จะถามเขา มันเหมือนกับข้อสอบที่ถามเรื่องไวยากรณ์ ในขณะที่สิ่งที่คุณอยากให้ถามคือรายชื่อกษัตริย์แห่งอังกฤษ

It was not really a happy question to ask him; it was like an examination paper that asks grammar, when what you want to be asked is Kings of England.

"ฉันไม่รู้" เขาตอบอย่างไม่สบายใจ "แต่ฉันยังเด็กมากๆ"

"I don't know," he replied uneasily, "but I am quite young."

จริงๆ แล้วเขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเรื่องนั้นเลย เขามีแค่ความสงสัยเท่านั้น แต่เขาพูดลองดู

He really knew nothing about it, he had merely suspicions, but he said at a venture,

"เวนดี้ ฉันหนีออกมาตั้งแต่วันที่ฉันเกิด"

"Wendy, I ran away the day I was born."

เวนดี้รู้สึกประหลาดใจมาก แต่ก็สนใจ และเธอแสดงออกด้วยท่าทางแบบห้องนั่งเล่นที่น่าหลงใหล ด้วยการแตะชุดนอนของเธอ ว่าเขาสามารถนั่งเข้ามาใกล้เธอได้

Wendy was quite surprised, but interested; and she indicated in the charming drawing-room manner, by a touch on her night-gown, that he could sit nearer her.

"เป็นเพราะฉันได้ยินพ่อและแม่" เขาอธิบายด้วยเสียงเบา "พูดถึงว่าฉันจะเป็นอะไรเมื่อโตเป็นผู้ชาย"

"It was because I heard father and mother," he explained in a low voice, "talking about what I was to be when I became a man."

ตอนนี้เขารู้สึกกระวนกระวายใจอย่างยิ่ง

He was extraordinarily agitated now.

"ฉันไม่อยากเป็นผู้ชายเลยสักนิด" เขากล่าวอย่างเร่าร้อน "ฉันอยากเป็นเด็กชายตัวเล็กๆ และสนุกสนานตลอดไป ดังนั้นฉันจึงหนีไปที่สวนเคนซิงตันและอาศัยอยู่กับพวกนางฟ้านานมาก"

"I don't want ever to be a man," he said with passion. "I want always to be a little boy and to have fun. So I ran away to Kensington Gardens and lived a long long time among the fairies."

เธอมองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชมอย่างสุดซึ้ง และเขาคิดว่าเป็นเพราะเขาหนีออกมา แต่จริงๆ แล้วเป็นเพราะเขารู้จักพวกนางฟ้า

She gave him a look of the most intense admiration, and he thought it was because he had run away, but it was really because he knew fairies.

เวนดี้ใช้ชีวิตอยู่แต่ในบ้านมาโดยตลอด ดังนั้นการที่ได้รู้จักพวกนางฟ้าจึงทำให้เธอรู้สึกยินดีมาก

Wendy had lived such a home life that to know fairies struck her as quite delightful.

เธอถามคำถามเกี่ยวกับนางฟ้ามากมาย ซึ่งทำให้เขาแปลกใจ เพราะสำหรับเขาแล้ว พวกนางฟ้ามักจะสร้างความรำคาญ คอยขวางทางเขาอยู่เสมอ และบางครั้งเขาก็ต้องลงโทษพวกมัน

She poured out questions about them, to his surprise, for they were rather a nuisance to him, getting in his way and so on, and indeed he sometimes had to give them a hiding.