Peter Pan — Page 4

ฉันเดาว่ามันช่างน่าหลงใหลเป็นพิเศษสำหรับเวนดี้ เพราะเหล่าเด็กชายซนๆ ของเธอทำให้เธอมีงานต้องทำมากมาย

I suppose it was all especially entrancing to Wendy, because those rampagious boys of hers gave her so much to do.

จริงๆ แล้วมีทั้งสัปดาห์เลยทีเดียวที่ เว้นแต่บางทีตอนเย็นเธอจะถือถุงเท้าไว้ เธอไม่ได้โผล่ขึ้นมาเหนือพื้นดินเลย

Really there were whole weeks when, except perhaps with a stocking in the evening, she was never above ground.

การทำอาหาร ฉันบอกได้เลย ทำให้เธอต้องจดจ่ออยู่กับหม้อตลอดเวลา

The cooking, I can tell you, kept her nose to the pot,

และแม้ว่าจะไม่มีอะไรอยู่ในนั้นเลย แม้ว่าจะไม่มีหม้อเลยด้วยซ้ำ เธอก็ต้องคอยดูอยู่ดีว่ามันกำลังเดือดอยู่หรือเปล่า

and even if there was nothing in it, even if there was no pot, she had to keep watching that it came aboil just the same.

คุณไม่มีทางรู้แน่ชัดเลยว่าจะมีมื้ออาหารจริงๆ หรือแค่มื้ออาหารสมมติ

You never exactly knew whether there would be a real meal or just a make-believe,

ทุกอย่างขึ้นอยู่กับอารมณ์ของปีเตอร์ เขากินได้ กินได้จริงๆ ถ้ามันเป็นส่วนหนึ่งของเกม

it all depended upon Peter's whim: he could eat, really eat, if it was part of a game,

แต่เขาไม่อาจกินแบบอิ่มหนำเพียงเพื่อให้รู้สึกอิ่มได้ ซึ่งนั่นคือสิ่งที่เด็กส่วนใหญ่ชอบมากกว่าสิ่งอื่นใด

but he could not stodge just to feel stodgy, which is what most children like better than anything else;

สิ่งที่ดีรองลงมาคือการพูดถึงมัน

the next best thing being to talk about it.

การสมมติเป็นเรื่องจริงมากสำหรับเขาจนระหว่างมื้ออาหารสมมติ คุณจะเห็นเขาอ้วนกลมขึ้นเรื่อยๆ

Make-believe was so real to him that during a meal of it you could see him getting rounder.

แน่นอนว่ามันน่าหงุดหงิด แต่คุณก็ต้องทำตามที่เขานำอยู่ดี และถ้าคุณพิสูจน์ให้เขาเห็นได้ว่าคุณกำลังหลวมตัวสำหรับต้นไม้ของคุณ เขาก็จะให้คุณกินอิ่มได้

Of course it was trying, but you simply had to follow his lead, and if you could prove to him that you were getting loose for your tree he let you stodge.

เวลาที่เวนดี้โปรดปรานสำหรับการเย็บปักถักร้อยและการซ่อมแซมคือหลังจากที่ทุกคนเข้านอนแล้ว

Wendy's favourite time for sewing and darning was after they had all gone to bed.

จากนั้น อย่างที่เธอพูด เธอมีเวลาหายใจสักครู่เพื่อตัวเอง

Then, as she expressed it, she had a breathing time for herself;

และเธอใช้เวลานั้นในการทำสิ่งใหม่ๆ ให้พวกเขา และเย็บผ้าสองชั้นที่หัวเข่า เพราะพวกเขาทุกคนทำหัวเข่าขาดบ่อยมากเหลือเกิน

and she occupied it in making new things for them, and putting double pieces on the knees, for they were all most frightfully hard on their knees.