Peter Pan — Page 9

และขณะที่เธอกำลังเดินข้ามไปยังห้องเด็ก เขาก็พูดโดยไม่ได้คิด ว่า "แล้วก็ปิดหน้าต่างด้วย ฉันรู้สึกมีลมโกรก"

and as she was crossing to the day-nursery he added thoughtlessly, "And shut that window. I feel a draught."

"โอ้ จอร์จ อย่าขอให้ฉันทำอย่างนั้นเลย หน้าต่างต้องเปิดทิ้งไว้ให้พวกเขาเสมอ เสมอ เสมอ"

"O George, never ask me to do that. The window must always be left open for them, always, always."

ทีนี้ก็ถึงคราวของเขาที่จะขอโทษเธอ และเธอก็เดินเข้าไปในห้องเด็กและเล่น และไม่ช้าเขาก็หลับไป

Now it was his turn to beg her pardon; and she went into the day-nursery and played, and soon he was asleep;

และในขณะที่เขาหลับอยู่ เวนดี้ จอห์น และไมเคิลก็บินเข้ามาในห้อง

and while he slept, Wendy and John and Michael flew into the room.

โอ้ ไม่ เราเขียนไว้อย่างนั้น เพราะนั่นคือแผนการอันน่าประทับใจที่พวกเขาวางไว้ก่อนที่เราจะออกจากเรือ

Oh no. We have written it so, because that was the charming arrangement planned by them before we left the ship;

แต่บางสิ่งคงเกิดขึ้นนับตั้งแต่นั้น เพราะไม่ใช่พวกเขาที่บินเข้ามา แต่เป็นปีเตอร์และทิงเกอร์เบลล์

but something must have happened since then, for it is not they who have flown in, it is Peter and Tinker Bell.

คำพูดแรกของปีเตอร์บอกทุกอย่าง

Peter's first words tell all.

"รีบเลย ทิงก์" เขาเอ่ยกระซิบ "ปิดหน้าต่าง ลั่นสลักไว้ นั่นแหละถูกต้อง ทีนี้เราสองคนต้องออกไปทางประตู"

"Quick Tink," he whispered, "close the window; bar it! That's right. Now you and I must get away by the door;

"และเมื่อเวนดี้มาถึง เธอจะคิดว่าแม่ของเธอลั่นกลอนขังเธอออกไว้ข้างนอก และเธอก็จะต้องกลับไปกับฉัน"

and when Wendy comes she will think her mother has barred her out; and she will have to go back with me."

บัดนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าอะไรที่ทำให้ฉันสับสนมาตลอด ว่าทำไมเมื่อปีเตอร์กำจัดพวกโจรสลัดแล้ว เขาจึงไม่กลับไปที่เกาะและปล่อยให้ทิงก์พาเด็กๆ ไปยังแผ่นดินใหญ่

Now I understand what had hitherto puzzled me, why when Peter had exterminated the pirates he did not return to the island and leave Tink to escort the children to the mainland.

กลอุบายนี้อยู่ในหัวของเขาตลอดมา

This trick had been in his head all the time.

แทนที่จะรู้สึกว่าตัวเองประพฤติตัวไม่ดี เขากลับเต้นรำด้วยความยินดี จากนั้นก็แอบมองเข้าไปในห้องเด็กเพื่อดูว่าใครกำลังเล่นอยู่

Instead of feeling that he was behaving badly he danced with glee; then he peeped into the day-nursery to see who was playing.

เขากระซิบบอกทิงก์ว่า "นั่นคือแม่ของเวนดี้!"

He whispered to Tink, "It's Wendy's mother!