Pride and Prejudice — Page 2

To some the delightful freshness and humour of_ Northanger Abbey, _its completeness, finish, and_ entrain, _obscure the undoubted critical facts that its scale is small, and its scheme, after all, that of burlesque or parody, a kind in which the first rank is reached with difficulty.

အချို့သောသူများအတွက် Northanger Abbey ၏ ကြည်နူးဖွယ်ကောင်းသော တက်တက်ကြွကြွနှင့် ရွှင်ပျော်မှု၊ ၎င်း၏ ပြည့်စုံမှု၊ ပြီးဆုံးမှုနှင့် entrain တို့သည် ၎င်း၏ စကေးသည် သေးငယ်သည်ဆိုသည့် သံသယမဲ့သော ဝေဖန်ရေးဆိုင်ရာ အချက်များကို၊ နှင့် ၎င်း၏ အစီအစဉ်သည် နောက်ဆုံးတွင် burlesque သို့မဟုတ် parody ဆန်သည်ဟူသော အချက်ကို၊ ထိုအမျိုးအစားတွင် ထိပ်တန်းဆုကို ရောက်ရန် ခက်ခဲသည်ဆိုသည့် အချက်ကို မှုန်ဝါးစေသည်။

Persuasion, _relatively faint in tone, and not enthralling in interest, has devotees who exalt above all the others its exquisite delicacy and keeping.

Persuasion သည် အသံလေသံအရ အတော်အသင့် ညင်သာမှုန်မှောင်နေပြီး စိတ်ဝင်စားမှုအားဖြင့်လည်း ဆွဲဆောင်မှု မပြည့်ဝသော်လည်း ၎င်း၏ အလွန်သိမ်မွေ့သော နူးညံ့ချောမွေ့မှုနှင့် တည်ငြိမ်မှုကို အခြားအရာအားလုံးထက် မြှင့်တင်ချီးကျူးသော ဝါသနာပါသူများ ရှိသည်။

The catastrophe of_ Mansfield Park _is admittedly theatrical, the hero and heroine are insipid, and the author has almost wickedly destroyed all romantic interest by expressly admitting that Edmund only took Fanny because Mary shocked him, and that Fanny might very likely have taken Crawford if he had been a little more assiduous; yet the matchless rehearsal-scenes and the characters of Mrs. Norris and others have secured, I believe, a considerable party for it.

Mansfield Park ၏ ပျက်စီးမှုသည် ဝန်ခံထားသည့်အတိုင်း ဇာတ်ကြောင်းဆန်လွန်းပြီး ဇာတ်ကောင် ကောင်မလေးနှင့် ကောင်မလေးတို့မှာ ချောမွေ့မှုမရှိဘဲ၊ စာရေးဆရာသည် Edmund သည် Mary ကြောင့် တုန်လှုပ်ခဲ့သောကြောင့်သာ Fanny ကို လက်ခံခဲ့သည်ဟုလည်းကောင်း၊ Crawford သည် သာ၍ ကြိုးစားသည်ဆိုပါက Fanny သည် Crawford ကို လက်ခံနိုင်ဖွယ်ရှိသည်ဟုလည်းကောင်း တိတိကျကျ ဝန်ခံခြင်းဖြင့် ချစ်ကြည်ဖွယ်ကောင်းသော စိတ်ဝင်စားမှုအားလုံးကို ဆိုးဆိုးရွားရွားနီးပါး ဖျက်ဆီးခဲ့သည်၊ သို့သော် တမိုးတည်းဆွဲဆောင်မှုရှိသော ကြိုတင်ဖတ်ရှုမှု မြင်ကွင်းများနှင့် Mrs. Norris နှင့် အခြားသူများ၏ ဇာတ်ကောင်များသည် ထိုစာအုပ်အတွက် သင့်တော်သော ပါဝင်ဆင်နွှဲမှုကို ရရှိစေသည်ဟု ကျွန်ုပ်ယုံကြည်သည်။

Sense and Sensibility _has perhaps the fewest out-and-out admirers; but it does not want them.

Sense and Sensibility သည် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကြိုက်နှစ်သက်သူ အနည်းဆုံး ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်၊ သို့သော် ထိုသို့သောသူများ မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

I suppose, however, that the majority of at least competent votes would, all things considered, be divided between_ Emma _and the present book; and perhaps the vulgar verdict (if indeed a fondness for Miss Austen be not of itself a patent of exemption from any possible charge of vulgarity) would go for_ Emma.

သို့သော် ကျွန်ုပ်ထင်မြင်သည်မှာ၊ အနည်းဆုံး ကျွမ်းကျင်သောသူများ၏ မဲအများစုသည်၊ အရာရာကို ထည့်တွက်ပြီး Emma နှင့် ယခုစာအုပ် နှစ်ခုကြားတွင် ခွဲဝေမည်ဖြစ်ပြီး၊ ကြမ်းတမ်းသောဆုံးဖြတ်ချက် (Miss Austen ကို ချစ်ကြည်မြတ်နိုးခြင်းသည် ကိုယ်တိုင်ကပင် ကြမ်းတမ်းဆိုးရွားမှုဆိုင်ရာ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော စွပ်စွဲမှုမှ ကင်းလွတ်ခြင်းအတွက် လိုင်စင်တစ်ခု မဟုတ်ပါဆိုလျှင်) Emma ဘက်သို့ သွားနိုင်သည်ဟု ကျွန်ုပ်ထင်သည်။