Pride and Prejudice — Page 5

"The conduct of neither, if strictly examined, will be irreproachable; but since then we have both, I hope, improved in civility."

"พฤติกรรมของทั้งคู่ หากพิจารณาอย่างเคร่งครัดแล้ว ก็ไม่อาจกล่าวได้ว่าไร้ที่ติ แต่นับแต่นั้นมา ฉันหวังว่าเราทั้งสองต่างก็ได้พัฒนาความสุภาพอ่อนน้อมขึ้นบ้างแล้ว"

"I cannot be so easily reconciled to myself. The recollection of what I then said, of my conduct, my manners, my expressions during the whole of it, is now, and has been many months, inexpressibly painful to me.

"ฉันไม่อาจคืนดีกับตัวเองได้ง่ายนัก การระลึกถึงสิ่งที่ฉันพูดไปในครั้งนั้น พฤติกรรม กิริยามารยาท และถ้อยคำของฉันตลอดเหตุการณ์นั้น บัดนี้และตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา ได้สร้างความเจ็บปวดอย่างบอกไม่ถูกแก่ฉัน

Your reproof, so well applied, I shall never forget: 'Had you behaved in a more gentlemanlike manner.' Those were your words.

คำตำหนิของคุณที่ถูกนำมาใช้ได้อย่างเหมาะสมยิ่ง ฉันจะไม่มีวันลืมได้เลย ว่า 'หากท่านประพฤติตนอย่างสุภาพบุรุษมากกว่านี้' นั่นคือถ้อยคำของคุณ

You know not, you can scarcely conceive, how they have tortured me; though it was some time, I confess, before I was reasonable enough to allow their justice."

คุณไม่รู้เลย แทบจะนึกภาพไม่ออกเลยด้วยซ้ำ ว่าถ้อยคำเหล่านั้นได้ทรมานฉันเพียงใด แม้ว่าฉันต้องยอมรับว่าต้องใช้เวลาพอสมควร กว่าที่ฉันจะมีสติพอที่จะยอมรับความเป็นธรรมของมัน"

"I was certainly very far from expecting them to make so strong an impression. I had not the smallest idea of their being ever felt in such a way."

"ฉันแน่ใจว่าไม่เคยคาดหวังเลยว่าถ้อยคำเหล่านั้นจะสร้างความประทับใจได้อย่างลึกซึ้งถึงเพียงนี้ ฉันไม่มีความคิดเลยแม้แต่น้อยว่ามันจะถูกรู้สึกในแบบนั้น"

"I can easily believe it. You thought me then devoid of every proper feeling, I am sure you did.

"ฉันเชื่อได้ไม่ยากเลย ตอนนั้นคุณคิดว่าฉันปราศจากความรู้สึกที่เหมาะสมทุกอย่าง ฉันแน่ใจว่าคุณคิดเช่นนั้น

The turn of your countenance I shall never forget, as you said that I could not have addressed you in any possible way that would induce you to accept me."

สีหน้าของคุณในตอนนั้น ฉันจะไม่มีวันลืม ขณะที่คุณพูดว่าฉันไม่อาจพูดกับคุณในแบบใดก็ตามที่จะชักนำให้คุณยอมรับฉันได้"

"Oh, do not repeat what I then said. These recollections will not do at all. I assure you that I have long been most heartily ashamed of it."

"โอ้ อย่าพูดซ้ำถึงสิ่งที่ฉันพูดไปในตอนนั้นเลย การระลึกถึงสิ่งเหล่านี้ไม่เป็นผลดีเลยทีเดียว ฉันรับรองกับคุณว่าฉันรู้สึกละอายใจอย่างสุดซึ้งกับเรื่องนั้นมานานแล้ว"

Darcy mentioned his letter. "Did it," said he,--"did it _soon_ make you think better of me? Did you, on reading it, give any credit to its contents?

ดาร์ซีพูดถึงจดหมายของเขา "มันทำให้" เขากล่าว "มันทำให้คุณคิดดีขึ้นกับฉัน_เร็ว_ไหม? ตอนที่คุณอ่านมัน คุณเชื่อในสิ่งที่เขียนไว้บ้างไหม?