Spoon River Anthology — Page 6

โรเบิร์ต ฟัลตัน แทนเนอร์

Robert Fulton Tanner

ถ้าชายคนหนึ่งจะกัดมือยักษ์ที่จับและทำลายเขาได้

If a man could bite the giant hand that catches and destroys him,

เหมือนอย่างที่ฉันถูกหนูกัด

As I was bitten by a rat

ขณะสาธิตกับดักที่ฉันจดสิทธิบัตรไว้

While demonstrating my patent trap,

ในร้านขายเครื่องเหล็กของฉันในวันนั้น

In my hardware store that day.

แต่ชายคนหนึ่งไม่มีวันแก้แค้นได้

But a man can never avenge himself

ต่อปีศาจมหึมาที่ชื่อว่า ชีวิต

On the monstrous ogre Life.

คุณเข้าไปในห้อง นั่นคือการเกิด

You enter the room—that's being born;

แล้วคุณก็ต้องมีชีวิตอยู่ ต้องขัดเกลาจิตใจของตัวเอง

And then you must live—work out your soul,

อ้าฮา! เหยื่อที่คุณโหยหานั้นอยู่ตรงหน้าแล้ว

Aha! the bait that you crave is in view:

ผู้หญิงที่มีเงิน คุณอยากแต่งงานด้วย

A woman with money you want to marry,

ชื่อเสียง ตำแหน่ง หรืออำนาจในโลกนี้

Prestige, place, or power in the world.

แต่ยังมีงานที่ต้องทำและสิ่งที่ต้องเอาชนะ

But there's work to do and things to conquer—

โอ้ใช่แล้ว! ลวดที่กั้นเหยื่อเอาไว้นั่นเอง

Oh, yes! the wires that screen the bait.

ในที่สุดคุณก็เข้าไปได้ แต่แล้วคุณก็ได้ยินเสียงฝีเท้า

At last you get in—but you hear a step:

ปีศาจ ชีวิต เดินเข้ามาในห้อง

The ogre, Life, comes into the room,

มันซุ่มรออยู่และได้ยินเสียงดังกังของสปริง

(He was waiting and heard the clang of the spring)

เฝ้ามองคุณแทะชีสอันวิเศษ

To watch you nibble the wondrous cheese,

จ้องมองคุณด้วยดวงตาที่ลุกโชน

And stare with his burning eyes at you,

ขมวดคิ้ว หัวเราะ เยาะเย้ย และสาปแช่งคุณ

And scowl and laugh, and mock and curse you,

ขณะที่คุณวิ่งวนอยู่ในกับดัก

Running up and down in the trap,

จนกว่าความทุกข์ระทมของคุณจะทำให้มันเบื่อ

Until your misery bores him.

แคสเซียส ฮิวเฟอร์

Cassius Hueffer

พวกเขาสลักคำเหล่านี้ไว้บนหินของฉันว่า

They have chiseled on my stone the words:

ชีวิตของเขาอ่อนโยน และธาตุต่างๆ ในตัวเขาผสมผสานกันดีเสียจน

"His life was gentle, and the elements so mixed in him

ธรรมชาติอาจลุกขึ้นกล่าวต่อชาวโลกทั้งมวลได้ว่า

That nature might stand up and say to all the world,

ผู้นี้คือชายชาติชาย

This was a man."

ผู้ที่รู้จักฉันต่างยิ้มให้

Those who knew me smile

เมื่ออ่านถ้อยคำอันกลวงเปล่านี้

As they read this empty rhetoric.

คำจารึกบนหลุมศพของฉันควรจะเป็น

My epitaph should have been:

ชีวิตไม่เคยอ่อนโยนกับเขา

"Life was not gentle to him,

และธาตุต่างๆ ในตัวเขาผสมผสานกันเสียจน

And the elements so mixed in him

เขาทำสงครามกับชีวิต

That he made warfare on life

และล้มตายในสงครามนั้น

In the which he was slain.