The Adventures of Pinocchio — Page 4

ในพริบตาเดียว ต้นไม้ก็เริ่มระอุและลุกไหม้เหมือนเทียนที่ถูกลมเป่า

In a twinkling the tree began to sputter and burn like a candle blown by the wind.

พิน็อคคิโอเห็นเปลวไฟลุกลามสูงขึ้นเรื่อยๆ

Pinocchio saw the flames climb higher and higher.

เขาไม่ต้องการจะจบชีวิตในฐานะหุ่นมาริโอเน็ตต์ย่างสุก จึงกระโดดลงสู่พื้นดินอย่างรวดเร็วและวิ่งหนีไป โดยมีนักฆ่าทั้งสองตามติดเขามาใกล้ๆ เหมือนเดิม

Not wishing to end his days as a roasted Marionette, he jumped quickly to the ground and off he went, the Assassins close to him, as before.

รุ่งสางกำลังจะมาถึง เมื่อโดยไม่มีสัญญาณเตือนใดๆ พิน็อคคิโอพบว่าเส้นทางของเขาถูกกั้นขวางด้วยแอ่งน้ำลึกที่เต็มไปด้วยน้ำสีกาแฟขุ่น

Dawn was breaking when, without any warning whatsoever, Pinocchio found his path barred by a deep pool full of water the color of muddy coffee.

จะทำอย่างไรดี? ด้วยการนับ "หนึ่ง สอง สาม!" เขากระโดดข้ามมันไปได้อย่างสบาย

What was there to do? With a "One, two, three!" he jumped clear across it.

นักฆ่าทั้งสองกระโดดตามเช่นกัน แต่เพราะไม่ได้วัดระยะให้ดี จึงตกลงไปกลางแอ่งน้ำนั้นอย่างไม่เป็นท่า ผลาม!!!

The Assassins jumped also, but not having measured their distance well--splash!!!--they fell right into the middle of the pool.

พิน็อคคิโอซึ่งได้ยินเสียงน้ำกระเซ็นและรู้สึกถึงมันด้วย ร้องออกมาพลางหัวเราะ แต่ไม่เคยหยุดวิ่งเลยแม้แต่น้อยว่า

Pinocchio who heard the splash and felt it, too, cried out, laughing, but never stopping in his race:

"ขออวยพรให้อาบน้ำอย่างสำราญเถิด ท่านทั้งหลาย!"

"A pleasant bath to you, signori!"

เขาคิดว่าพวกเขาคงจมน้ำตายแน่แล้ว จึงหันหัวกลับไปดู

He thought they must surely be drowned and turned his head to see.

แต่นั่นแหละ ร่างทะมึนทั้งสองยังคงติดตามเขามาอยู่ ทั้งที่ถุงดำของพวกเขาชุ่มโชกและหยดน้ำอยู่

But there were the two somber figures still following him, though their black sacks were drenched and dripping with water.