The Adventures of Pinocchio — Page 2

ขณะที่เขาทำเช่นนั้น เขาได้ยินเสียงหัวเราะดังลั่นอยู่ใกล้ๆ หัวของเขา

As he did so, he heard a hearty burst of laughter close to his head.

เขาหันกลับไปอย่างรวดเร็ว และพบว่าบนกิ่งไม้เหนือหัวเขานั้น มีนกแก้วตัวใหญ่นั่งอยู่ กำลังแต่งขนของตัวเองอย่างขะมักเขม้น

He turned sharply, and there, just above him on the branch of a tree, sat a large Parrot, busily preening his feathers.

"หัวเราะอะไรอยู่?" พิน็อกคิโอถามด้วยความหงุดหงิด

"What are you laughing at?" Pinocchio asked peevishly.

"ฉันหัวเราะเพราะตอนที่แต่งขน ฉันจั๊กจี้ตัวเองใต้ปีก"

"I am laughing because, in preening my feathers, I tickled myself under the wings."

หุ่นมาริโอเนตไม่ตอบ เขาเดินไปที่ลำธาร ตักน้ำใส่รองเท้า แล้วโรยน้ำลงบนพื้นดินที่ฝังเหรียญทองไว้อีกครั้ง

The Marionette did not answer. He walked to the brook, filled his shoe with water, and once more sprinkled the ground which covered the gold pieces.

เสียงหัวเราะดังขึ้นอีกครั้ง ดังและหยาบคายยิ่งกว่าครั้งแรก ก้องอยู่ในทุ่งนาที่เงียบสงัด

Another burst of laughter, even more impertinent than the first, was heard in the quiet field.

"ได้โปรด" หุ่นมาริโอเนตร้องขึ้นด้วยความโกรธในครั้งนี้ "ขอทราบได้ไหมว่า คุณนกแก้ว อะไรทำให้คุณขบขันนักหนา?"

"Well," cried the Marionette, angrily this time, "may I know, Mr. Parrot, what amuses you so?"

"ฉันหัวเราะเยาะพวกคนเขลาที่เชื่อทุกอย่างที่ได้ยิน และยอมให้ตัวเองถูกหลอกติดกับดักได้ง่ายๆ"

"I am laughing at those simpletons who believe everything they hear and who allow themselves to be caught so easily in the traps set for them."

"บางทีคุณหมายถึงฉันหรือเปล่า?"

"Do you, perhaps, mean me?"

"ฉันหมายถึงคุณแน่นอน พิน็อกคิโอผู้น่าสงสาร คุณนี่ช่างโง่เขลาเสียจริง ถึงได้เชื่อว่าทองคำสามารถเพาะปลูกในดินได้เหมือนกับถั่วหรือฟักทอง ฉันเองก็เคยเชื่อเช่นนั้นครั้งหนึ่ง และทุกวันนี้ฉันเสียใจมากสำหรับเรื่องนั้น วันนี้ (แต่สายเกินไปแล้ว!) ฉันได้ข้อสรุปว่า หากต้องการได้เงินมาอย่างสุจริต คนเราต้องทำงานและรู้จักหาเลี้ยงชีพด้วยมือหรือสมอง"

"I certainly do mean you, poor Pinocchio--you who are such a little silly as to believe that gold can be sown in a field just like beans or squash. I, too, believed that once and today I am very sorry for it. Today (but too late!) I have reached the conclusion that, in order to come by money honestly, one must work and know how to earn it with hand or brain."

"ฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดถึงอะไร" หุ่นมาริโอเนตกล่าว ขณะที่เขาเริ่มตัวสั่นด้วยความกลัว

"I don't know what you are talking about," said the Marionette, who was beginning to tremble with fear.

"น่าเสียดายจริงๆ!"

"Too bad!"