The Adventures of Roderick Random — Page 3

เมื่อความรู้ก้าวหน้าขึ้น และอัจฉริยภาพได้รับการหล่อเลี้ยง เรื่องราวเหล่านี้ก็ได้รับการประดับประดาด้วยความงามของบทกวี

As learning advanced, and genius received cultivation, these stories were embellished with the graces of poetry,

เพื่อให้เรื่องราวเหล่านั้นดึงดูดความสนใจได้ดียิ่งขึ้น

that they might the better recommend themselves to the attention;

เรื่องราวเหล่านี้ถูกขับร้องในที่สาธารณะ ในงานเทศกาลต่างๆ เพื่อให้ความรู้และความบันเทิงแก่ผู้ฟัง

they were sung in public, at festivals, for the instruction and delight of the audience;

และถูกท่องจำก่อนออกรบ เพื่อเป็นแรงบันดาลใจในการสร้างวีรกรรมอันรุ่งโรจน์

and rehearsed before battle, as incentives to deeds of glory.

โศกนาฏกรรมและมหากาพย์จึงถือกำเนิดขึ้น และในกระบวนการพัฒนารสนิยม ก็ได้บรรลุถึงความสมบูรณ์แบบ

Thus tragedy and the epic muse were born, and, in the progress of taste, arrived at perfection.

จึงไม่น่าแปลกใจที่คนยุคโบราณไม่อาจชื่นชมนิทานในรูปแบบร้อยแก้วได้

It is no wonder that the ancients could not relish a fable in prose,

หลังจากที่พวกเขาได้เห็นเหตุการณ์สำคัญมากมายถูกบันทึกไว้ในบทกวีโดยกวีผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกเขา

after they had seen so many remarkable events celebrated in verse by their best poets;

ดังนั้นเราจึงไม่พบนวนิยายในหมู่คนยุคโบราณในช่วงยุคทองของพวกเขา

we therefore find no romance among them during the era of their excellence,

เว้นแต่ว่า Cyropædia ของ Xenophon อาจถูกเรียกเช่นนั้น

unless the Cyropædia of Xenophon may be so called;

และจนกระทั่งศิลปะและวิทยาศาสตร์เริ่มฟื้นคืนชีพหลังการบุกรุกของพวกอนารยชนเข้าสู่ยุโรป สิ่งใดก็ตามในลักษณะนี้จึงได้ปรากฏขึ้น

and it was not till arts and sciences began to revive after the irruption of the barbarians into Europe, that anything of this kind appeared.

แต่เมื่อจิตใจของผู้คนถูกทำให้เสื่อมทรามโดยการครอบงำของนักบวชจนถึงขีดสุดของความงมงาย นักเขียนนวนิยายก็ผุดขึ้นมา

But when the minds of men were debauched by the imposition of priestcraft to the most absurd pitch of credulity, the authors of romance arose,

และด้วยการละเลยความเป็นไปได้ พวกเขาก็เติมเต็มผลงานของตนด้วยการพูดเกินจริงที่น่าสยดสยองที่สุด

and losing sight of probability, filled their performances with the most monstrous hyperboles.

หากพวกเขาไม่สามารถเทียบเท่ากวีโบราณในด้านอัจฉริยภาพได้ พวกเขาก็ตั้งใจจะเหนือกว่าในด้านจินตนาการ

If they could not equal the ancient poets in point of genius they were resolved to excel them in fiction,

และมุ่งเข้าหาความประหลาดใจของผู้อ่านมากกว่าวิจารณญาณของพวกเขา

and apply to the wonder, rather than the judgment, of their readers.

ดังนั้น พวกเขาจึงนำเวทมนตร์คาถามาช่วย และแทนที่จะเสริมสร้างบุคลิกของวีรบุรุษด้วยความสง่างามของความคิดและการกระทำ

Accordingly, they brought necromancy to their aid, and instead of supporting the character of their heroes by dignity of sentiment and practice,

พวกเขากลับทำให้วีรบุรุษโดดเด่นด้วยพลังกาย ความกระฉับกระเฉง และความประพฤติที่เกินขอบเขต

distinguished them by their bodily strength, activity, and extravagance of behaviour.