The Adventures of Roderick Random — Page 1

จิตรกรหนุ่มคนหนึ่ง ด้วยอารมณ์ขันที่ชอบล้อเล่น ได้วาดภาพประเภทที่เรียกว่า 'ภาพสนทนา' โดยมีตัวละครเป็นหมี นกฮูก ลิง และลา

A young painter, indulging a vein of pleasantry, sketched a kind of conversation piece, representing a bear, an owl, a monkey, and an ass;

และเพื่อให้ภาพนั้นโดดเด่น ตลกขบขัน และสื่อความหมายทางศีลธรรมยิ่งขึ้น เขาได้กำหนดสัญลักษณ์แทนชีวิตมนุษย์ให้กับตัวละครแต่ละตัว

and to render it more striking, humorous, and moral, distinguished every figure by some emblem of human life.

บรูอินถูกแสดงในชุดและท่าทางของทหารแก่ไร้ฟันและเมามาย

Bruin was exhibited in the garb and attitude of an old, toothless, drunken soldier;

นกฮูกเกาะอยู่บนด้ามกาแฟ สวมแว่นตา และดูเหมือนกำลังอ่านหนังสือพิมพ์

the owl perched upon the handle of a coffee-pot, with spectacle on nose, seemed to contemplate a newspaper;

และลา ซึ่งประดับด้วยวิกผมมัดขนาดใหญ่ที่ถึงอย่างไรก็ไม่อาจปิดบังหูยาวของมันได้ นั่งให้ลิงวาดภาพ โดยลิงนั้นถือเครื่องมือวาดรูปอยู่

and the ass, ornamented with a huge tie-wig (which, however, could not conceal his long ears), sat for his picture to the monkey, who appeared with the implements of painting.

กลุ่มภาพแปลกประหลาดนี้สร้างความสนุกสนานและได้รับการยอมรับโดยทั่วไป

This whimsical group afforded some mirth, and met with general approbation,

จนกระทั่งคนซนคนหนึ่งได้แอบกระซิบว่าภาพทั้งหมดนั้นเป็นการเสียดสีเพื่อนฝูงของผู้วาด

until some mischievous wag hinted that the whole—was a lampoon upon the friends of the performer;

คำพูดเหน็บแนมนี้เพิ่งแพร่กระจายออกไป คนที่เคยชื่นชมภาพดังกล่าวก็เริ่มหวาดวิตก และถึงกับนึกว่าตัวเองถูกสื่อถึงผ่านตัวละครต่างๆ ในภาพ

an insinuation which was no sooner circulated than those very people who applauded it before began to be alarmed, and even to fancy themselves signified by the several figures of the piece.

ในบรรดาคนเหล่านั้น มีบุคคลที่น่านับถือผู้หนึ่งซึ่งมีอายุมากและเคยรับราชการทหารมาอย่างมีเกียรติ รู้สึกโกรธแค้นกับการดูหมิ่นที่ตนคิดว่าเกิดขึ้น จึงเดินทางไปยังที่พักของจิตรกร

Among others, a worthy personage in years, who had served in the army with reputation, being incensed at the supposed outrage, repaired to the lodging of the painter,

และเมื่อพบว่าจิตรกรอยู่บ้าน ก็พูดว่า 'ฟังนะ คุณลิง ข้าอยากจะพิสูจน์ให้คุณเห็นว่า แม้หมีจะสูญเสียฟันไปแล้ว แต่มันยังมีเล็บอยู่ และมันไม่ได้เมามายจนมองไม่เห็นความหยาบคายของคุณ'

and finding him at home, "Hark ye, Mr. Monkey," said he, "I have a good mind to convince you, that though the bear has lost his teeth, he retains his paws, and that he is not so drunk but he can perceive your impertinence."

'อ้ายเลือดสาด!'

"Sblood!"